ozdoba

LUDWIK I WIELKI

(1342-1382)

ozdoba
Władcy Węgier
Arpad
Zoltán
Fajsz
Taksony
Gejza
Stefan I Święty
Piotr Orseolo
Samuel Aba
Andrzej I
Bela I
Salomon
Gejza I
Władysław I Święty
Koloman Uczony
Stefan II
Bela II Ślepy
Gejza II
Stefan III
Władysław II
Stefan IV
Bela III
Emeryk
Władysław III
Andrzej II
Bela IV
Stefan V
Władysław IV Kumańczyk
Andrzej III
Wacław
Bela V (Otton III Bawarski)
Karol I Robert
Ludwik I Wielki
Maria Andegaweńska
Karol II Mały
Zygmunt Luksemburski
Albrecht I
Władysław I
Władysław V Pogrobowiec
Maciej Korwin
Władysław II
Ludwik II
Jan I Zapolya
Ferdynand I
Maksymilian II
Rudolf II
Maciej II
Ferdynand II
Ferdynand III
Leopold I
Józef I
Karol III
Maria Teresa
Józef II
Leopold II
Franciszek I
Ferdynand V
Franciszek Józef I
Karol IV Habsburg
Ludwik I Wielki
Dynastia: Andegawenów
Urodzony: 5 marca 1326 roku
w Wyszehradzie
Zmarł: 10 września 1382 roku
w Trnawie
Rodzice: Karol Robert i
Elżbieta Łokietkówna
1330 W 1330 roku Ludwik I Andegaweński dostał się pod skrzydła dwóch pedagogów: Mikołaja Knezicsi i Mikołaja syna palatyna Jana. [więcej]
1342 W 1342 roku, po śmierci ojca, Ludwik I Andegaweński został królem Węgier.
1342 Niedługo po zajęciu tronu Węgier Ludwik I Andegaweński rozpoczął budowę nowej rezydencji na wzgórzu zamkowym w Budzie. [więcej]
1342 Robert I Mądry pod wpływem swych neapolitańskich krewnych sporządził testament, w którym mianował następczynią wyłącznie Joannę I, Andrzejowi Andegaweńskiemu bratu Ludwika Andegaweńskiego zostawił w lenno tylko księstwo Salerno. Było to zapowiedzią przyszłego konfliktu węgiersko-neapolitańskiego. [więcej]
15 maj 1343 W związku z podróżą Elżbiety Łokietkówny do Neapolu, przedsięwziętej w celu rozwiązania problemu lokalnej sukcesji powstałego w wyniku odsunięcia od tronu Andrzeja Andegaweńskiego, 15 maja 1343 roku Ludwik I Andegaweński zwrócił się do miasta Zadaru z prośbą, by jego matce dostarczono dwu galer z odpowiednimi przyborami. [więcej]
1344 W 1344 roku hospodar wołoski Basarab I złożył hołd Ludwikowi I. [więcej]
1344 W 1344 roku Ludwik I Andegaweński przedsięwziął akcję zbrojną, mającą na celu przywrócenie kontroli nad Chorwacją i Dalmacją. [więcej]
Styczeń 1345 W styczniu 1345 roku Ludwik I Andegaweński przebywał we Wrocławiu, gdzie odbywała się koncentracja wojsk mających wyruszyć na krucjatę przeciwko Litwie. Tam spotkał go niezbyt przyjemny incydent. Mianowicie przegrał w kości 600 złotych z hrabią Hainaut Wilhelmem . [więcej]
1345 W 1345 roku Ludwik I Andegaweński pojął za żonę Małgorzatę Luksemburską. [więcej]
Lato 1345 Latem 1345 roku Ludwik I Andegaweński wsparł działania zbrojne Kazimierza Wielkiego przeciwko Janowi Luksemburskiemu, wysyłając spory zastęp rycerstwa, którym dowodzili Mikołaj Szecsi i Piotr Poharos. [więcej]
18 / 19 wrzesień 1345 W nocy z 18 na 19 września 1345 roku, na kilka dni przed koronacją, brat Ludwika I Andrzej Andegaweński został uduszony w Neapolu. Na Węgrzech domniemywano, że inicjatorką spisku byłą jego żona Joanna. [więcej]
1345 Morderstwo dokonanie w Neapolu wstrząsnęło całą Europą. Ludwik I Wielki otrzymał szereg kondolencji od papieża i władców z kontynentu. Król Anglii Edward III zaoferował nawet pomoc w pomszczeniu tego przestępstwa. [więcej]
1345 - 1346 W latach 1345 i 1346 Ludwik I Andegaweński prowadził kampanię przeciwko Tatarom. [więcej]
Styczeń 1346 W styczniu 1346 roku papież Klemens VI wysłał posłów do Ludwika I Andegaweńskiego, zadaniem których było załagodzenie złości króla Węgier po starcie brata, zamordowanego w Neapolu. Ludwik I Wielki pozostał nieugięty - zażądał kary dla Joanny I. [więcej]
1346 W 1346 roku Ludwik I Wielki zawarł pokojowe porozumienie z serbskim władcą Stefanem Duszanem. [więcej]
1 lipiec 1346 1 lipca 1346 roku wojska Ludwika I Andegaweńskiego poniosły klęskę pod Zadarem w bitwie z armią Wenecji. [więcej]
18 styczeń 1347 18 stycznia 1347 roku papież Klemens VI powiadomił Ludwika I Wielkiego, że syn Andrzeja Andegaweńskiego i Joanny I Karol będzie się wychowywał na zamku Summe. Było to równoznaczne z odrzuceniem żądań węgierskich. [więcej]
1347 W 1347 roku Ludwik I Wielki nadał Koszycom przywileje, wśród których znalazło się prawo bezwzględnego składu oraz prawo 14-dniowego jarmarku dorocznego. [więcej]
Listopad 1347 W początkach listopada 1347 roku Ludwik I Andegaweński wyprawił się do Neapolu, aby pomścić śmierć brata Andrzeja Andegaweńskiego. [więcej]
1348 W 1348 roku Ludwik I Andegaweński opanował Neapol. Wówczas zagrożona represjami ze strony szwagra Joanna I opuściła stolicę swego królestwa i uciekła do pozostającej we władaniu jej rodu francuskiej Prowansji. [więcej]
11 czerwiec 1348 Ludwik I Andegaweński, umocniwszy się w Neapolu, przyjął tytuł króla Neapolu i Sycylii. Następnie skierował się w podróż powrotną, by 11 czerwca 1348 roku przybyć do Budy. [więcej]
5 lipiec 1348 5 lipca 1348 roku dyplomacja Ludwika I Andegaweńskiego doprowadziła do zawarcia ośmioletniego rozejmu z Wenecją. [więcej]
1348-1349 W latach 1348 i 1349 roku Klemens VI kilkukrotnie interweniował u Elżbiety Łokietkówny w sprawie uwolnienia jeńców pojmanych przez Ludwika Andegaweńskiego w Neapolu. [więcej]
Wiosna 1350 W 1349 roku do Neapolu powróciła Joanna I i na nowo podjęła walkę o władzę. W związku z tym wiosną 1350 roku Ludwik I Wielki rozpoczął przygotowania do kolejnej wyprawy do Italii. [więcej]
4 kwiecień 1350 4 kwietnia 1350 roku Ludwik I Wielki uzgodnił z Kazimierzem Wielkim porozumienie regulujące prawa obu monarchów do Rusi Halicko-Włodzimierskiej. [więcej]
Kwiecień 1350 Z końcem kwietnia 1350 roku Ludwik I Wielki wyruszył do Neapolu. Na miejscu sprawy nie poszły do końca po myśli władcy Węgier. Dzięki dyplomatycznym zabiegom kurii Ludwik I Wielki oddał sprawę pod sąd Stolicy Apostolskiej i zobowiązał się zaakceptować jego wyrok. Orzeczenie było korzystne dla Joanny I, której przyznano neapolitański tron. W listopadzie powrócił do Węgier. [więcej]
1351 Na węgierskim sejmie w 1351 roku Ludwik I Andegaweński potwierdził a nawet rozszerzył przywileje nadane szlachcie przez Andrzeja II złotą bullą. [więcej]
19 czerwiec 1351 19 czerwca 1351 roku Ludwik I Wielki opuścił Budę i na czele zbrojnego oddziału udał się w kierunku Krakowa, gdzie miał spotkać się z Kazimierzem Wielkim. Obaj monarchowie mieli podążyć na Ruś Halicko-Włodzimierską na wyprawę przeciwko Litwinom. [więcej]
Lipiec 1351 W lipcu 1351 roku Ludwik I Wielki z Kazimierzem Wielkim dotarli do Lublina, lecz tu niespodziewanie polski król rozchorował się. W zaistniałej sytuacji węgierski monarcha odebrał od polskich dostojników przysięgę, w myśl której zobowiązali się do oddania mu polskiej korony w przypadku śmierci Kazimierza Wielkiego. [więcej]
15 sierpień 1351 Z Lublina Ludwik I Andegaweński podążył dalej. Kiedy wkroczył na terytorium litewskie, wysłał posłów, którzy skłonili Kiejstuta Giedyminowicza do podpisania pokoju. Litewski książę zobowiązał się przyjąć chrzest. W tym celu miał pojechać na Węgry i tam się ochrzcić. Ludwik I Wielki uwolnił z więzienia brata Kiejstuta Lubarta. [więcej]
20 sierpień 1351 Po uzgodnieniu warunków pokoju Ludwik I Andegaweński udał się w drogę powrotną, zabierając ze sobą Kiejstuta Giedyminowicza. Po trzech dniach podróży litewski książę uciekł i powrócił do ojczyzny. Tym sposobem do chrztu Kiejstuta Giedyminowicza nie doszło. [więcej]
15 wrzesień 1351 W drodze powrotnej Ludwik I Andegaweński zatrzymał się w Krakowie. 15 września 1351 roku był już w Budzie. [więcej]
22 luty 1352 22 lutego 1352 roku Ludwik I Andegaweński opuścił Budę, wyruszając na kolejną wyprawę zbrojną na Ruś Halicko-Włodzimierską. [więcej]
12 marzec 1352 12 marca 1352 roku Ludwik I Andegaweński zatrzymał się w Sanoku. [więcej]
21 marzec 1352 21 marca 1352 roku Ludwik I Wielki dotarł pod Bełz, gdzie czekał na niego Kazimierz Wielki. Tu rozpoczęto wymieniać z kasztelanem poselstwa, mające na celu przekonanie go do poddania grodu. [więcej]
31 marzec 1352 Ponieważ negocjacje z kasztelanem Bełza nie przyniosły spodziewanego rezultatu, 31 marca 1352 roku wojska polsko-węgierskie przypuściły szturm na gród, który jednak nie został zdobyty. Następnego dnia Ludwik I Wielki odebrał hołd od mieszkańców Bełza, którzy zdjąwszy z wież flagi litewskie wciągnęli na nie węgierskie. Dzięki temu armia sprzymierzonych pozostawiła Bełz w spokoju. [więcej]
Kwiecień 1352 W kwietniu 1352 roku do Ludwika Węgierskiego i Kazimierza Wielkiego dotarła wieść o zbliżaniu się wojsk tatarskich. Wówczas zdecydowano o zaprzestaniu kampanii. Obie armie opuściły Ruś Halicko-Włodzimierską. [więcej]
1352 W 1352 roku Ludwik Węgierski odebrał hołd od nowego hospodara wołoskiego Mikołaja Aleksandra. [więcej]
Październik 1352 W październiku 1352 roku Ludwik I Andegaweński zawarł z Republiką Raguzy (Dubrownikiem) sojusz skierowany przeciwko Wenecji. Niedługo potem zażądał od Wenecjan przekazania całej Dalmacji. Zagrożona wojną na dwa fronty Republika św. Marka zaproponowała sto tysięcy dukatów w zamian za zrezygnowanie z roszczeń. Ludwik I Andegaweński odrzucił oferty. [więcej]
27 maj 1353 27 maja 1353 roku w Budzie Ludwik I Andegaweński zawarł z Karolem Luksemburskim układ, w którym zrzekł się na rzecz Korony Czeskiej Księstwa Świdnickiego i Jaworskiego, w zamian otrzymując prawa do z Księstwa Płockiego. Powyższy układ miał w ciągu czterech miesięcy ratyfikować Kazimierz Wielki. [więcej]
20 czerwiec 1353 20 czerwca 1353 roku Ludwik I Andegaweński pojął za żonę Elżbietę Bośniaczkę, córkę Stefana II Kotromanicza. [więcej]
15 wrzesień 1353 15 września 1353 roku Ludwik I Wielki zawarł sojusz militarny z Karolem Luksemburskim. [więcej]
10 marzec 1353 10 marca 1353 roku Ludwik I Wielki wziął udział w wielkim zjeździe władców Europy, który odbył się w Wiedniu. [więcej]
1354 W 1354 roku Ludwik I Wielki wydał zgodę Kazimierzowi Wielkiemu na przywóz polskiej soli do Węgier. [więcej]
1354-1355 W latach 1354-1355 roku wojska Ludwika I Wielkiego zaangażowane były w wojnę z Serbią. [więcej]
23 styczeń 1355 23 stycznia 1355 roku Ludwik I Wielki odnowił z Kazimierzem Wielkim układ w sprawie sukcesji. [więcej]
24 styczeń 1355 24 stycznia 1355 roku na prośbę polskiej delegacji Ludwik I Wielki wydał dokument, w którym sprecyzował warunki, na jakich miała dojść do skutku jego sukcesja w Polsce. [więcej]
9 luty 1355 Ludwik I Wielki otrzymał od Karola Luksemburskiego datowany na 9 lutego 1355 roku list, w którym wyraził swoją nadzieję na rychłą cesarską koronację w Rzymie. [więcej]
22 kwiecień 1355 22 kwietnia 1355 roku w Nowym Sączu Elżbieta Łokietkówna w imieniu Ludwika I Andegaweńskiego odebrała hołd od stanów polskich, potwierdzając przy tym chęć dotrzymania wszystkich zobowiązań wobec Polski. [więcej]
1355 W 1355 roku trzyletnia Elżbieta, córka młodszego brata Ludwika Andegaweńskiego Stefana, została zaręczona z pięcioletnim Jodokiem (Jostem), synem margrabiego morawskiego Jana. [więcej]
9 styczeń 1356 9 stycznia 1356 roku Ludwik I Andegaweński zawarł z Albrechtem Habsburgiem przymierze zaczepno-odporne. [więcej]
Kwiecień-maj 1356 Od końca kwietnia przez cały maj 1356 roku Ludwik I Andegaweński przebywał w Zagrzebiu, zajmując się sprawą serbską i wenecką. [więcej]
1356 Wiosną 1356 roku Ludwik I Andegaweński przedłużył o sześć miesięcy rozejm z Wenecją. [więcej]
Lipiec 1356 Na początku lipca 1356 roku Ludwik I Andegaweński wkroczył na terytorium Wenecji. [więcej]
Początek 1357 Na początku 1357 roku wojska Ludwika I Andegaweńskiego zaatakowały od północy posiadłości weneckie w Italii i obległy Treviso. [więcej]
2 luty 1357 2 lutego 1357 roku Ludwik I Wielki razem z matką wyruszyli do Wiednia. Celem tej wizyty było pośrednictwo w sporze pomiędzy Austrią a Morawami. [więcej]
Wiosna 1357 Wiosną 1357 roku wojna Ludwika I z Wenecją przeniosła się na teren Dalmacji. [więcej]
Lato 1357 Latem 1357 roku Ludwik I Andegaweński otrzymał od bana Bośni Hum, sąsiadujący z półwyspem Peljesacem. [więcej]
18 luty 1358 18 lutego 1358 roku w kościele św. Franciszka w Zadarze podpisano pokój pomiędzy Węgrami i Wenecją. Zgodnie z wynegocjowanym traktatem Ludwik I Andegaweński przejął całą Dalmację. [więcej]
Kwiecień 1358 W kwietniu 1358 roku Republika Raguzy (Dubrownik) wysłała do Ludwika I Andegaweńskiego delegatów, których zadaniem było uregulowanie wzajemnych stosunków. Poselstwo zostało dobrze przyjęte w Wyszehradzie. [więcej]
27 maj 1358 27 maja 1358 roku w Wyszehradzie Ludwik I Andegaweński wystawił dokument, regulujący relacje Węgier z Republiką Raguzy (Dubrownikiem). Wynegocjowany układ był sukcesem dubrownickiej dyplomacji. Zobowiązania finansowe były niewielkie i wynagradzała je zupełna swoboda w rozwoju handlu i gospodarki. [więcej]
28 maj 1358 28 maja 1358 Ludwik I Andegaweński wydał pismo skierowane do mieszkańców wyspy Lastovo buntujących się przeciw władzy Dubrownika. [więcej]
18 lipiec 1358 18 lipca 1358 roku Wielka Rada Republiki Raguzy (Dubrownika) złożyła Ludwikowi I Andegaweńskiemu przysięgę wierności którą przyjął w imieniu króla Węgier biskup bośniacki Piotr. [więcej]
1358-1359 W 1358 roku węgierskie wojska rozpoczęły agresję przeciwko Serbii. Wojna, która zakończyła się w 1359 roku, nie przyniosła trwałych zdobyczy terytorialnych, ale wzmocniła węgierski banat Maczwy. [więcej]
3 styczeń 1359 3 stycznia 1359 roku w Wyszehradzie Ludwik I Andegaweński wydał dokument, gwarantujący Raguzanom (Dubrowniczanom) możliwość wyboru własnego komesa. [więcej]
1359 W 1359 roku Ludwik I Andegaweński regentką Dalmacji uczynił swoją matkę Elżbietę Łokietkównę. [więcej]
2 sierpień 1359 2 sierpnia 1359 roku w Pożoniu Ludwik I Andegaweński wszedł z Rudolfem Habsburgiem w sojusz skierowany przeciwko Karolowi Luksemburskiemu. Podczas obrad władca Austrii rzekomo zaproponował królowi Węgier tron cesarski. [więcej]
Listopad 1359 Jesienią 1359 roku szerokim echem odbiła się po Niemczech wieść głoszona przez Rudolfa IV Habsburga, że nowym kandydatem do cesarskiej korony jest Ludwik I Andegaweński. Karol Luksemburski zdecydował się przeciwdziałać tym tendencjom. Rozpoczął wiec rokowania oraz uczynił gest przyjaźni, przekazując Ludwikowi I Feltre i Belluno, dwa luksemburskie punkty oparcia w Górnej Italii przydatne do walki z Wenecją. [więcej]
Maj 1360 W połowie maja 1360 roku w Tyrnawie Ludwik I Andegaweński wystąpił w roli arbitra w sporze Karola Luksemburskiego z Rudolfem IV Habsburgiem. [więcej]
26 lipiec 1360 26 lipca 1360 roku w Norymberdze Karol Luksemburski zobowiązał się, że nie będzie czynić starań o wyjęcie diecezji wrocławskiej spod władzy arcybiskupa gnieźnieńskiego oraz zrzekł się praw do Płocka i reszty Mazowsza na rzecz Ludwika Andegaweńskiego i Kazimierza Wielkiego. [więcej]
Sierpień 1360 5 sierpniu 1360 roku Ludwik I Wielki wsparł zbrojnie Karola Luksemburskiego w walkach przeciwko Wirtembergii. [więcej]
5 wrzesień 1360 5 września 1360 roku w Esslingen doszło do pojednania Karola Luksemburskiego z Rudolfem IV Habsburgiem. Do tego przymierza dołączyli również Ludwik Andegaweński i Kazimierz Wielki. [więcej]
2 luty 1361 2 lutego 1361 roku w Wyszehradzie Ludwik I Wielki odnowił układ o małżeństwie Jodoka Morawskiego z bratanicą i ówczesną dziedziczką Węgier Elżbietą. [więcej]
Sierpień 1361 W sierpniu 1361 roku Rudolf IV Habsburg zainicjował przeciwko Akwilei akcję zbrojną, zakończoną pokonaniem patriarchatu i uwięzieniem patriarchy. Tym sposobem narodziła się ogromnie dla Ludwika I niebezpieczna koalicja Karola Luksemburskiego, Rudolfa IV Habsburga i Wenecji. [więcej]
Jesień 1361 Jesienią 1361 roku Ludwik I Wielki, aby rozbić sojusz Rudolfa IV Habsburga z Karolem Luksemburskim, zaproponował temu pierwszemu za załatwienie sprawy Akwilei zgodnie z węgierskimi interesami ustępstwa terytorialne (Schwarzbach). [więcej]
1362 Na początku 1362 roku Ludwik I Andegaweński zawarł z Rudolfem IV Habsburgiem sojusz zwrócony przeciwko Karolowi Luksemburskiemu, który rzekomo po pijanemu obraził Elżbietę Łokietkównę. [więcej]
1362 W 1362 roku Ludwik I Węgierski próbował Dubrowniczanom zabronić zawierania małżeństw poza granicami Królestwa Węgier. [więcej]
Lipiec 1362 W lipcu 1362 roku Ludwik I Wielki zdecydował się na koncentrację węgierskich oddziałów przy granicy Moraw. Tymczasem do wojny z Karolem Luksemburskim nie doszło. Dzięki mediacji papieskich wysłanników podpisano pokojowe porozumienie. [więcej]
8 maj 1363 8 maja 1363 roku w węgierskim Hradyszczu Ludwik I Wielki pośredniczył w negocjacjach mających na celu odnowienie rozejmu Karola Luksemburskiego z Rudolfem IV Habsburgiem. [więcej]
21 maj 1363 W maju 1363 roku Elżbieta Łokietkówna rozchorowała się. Jej stan był na tyle ciężki, że po Europie rozprzestrzeniła się plotka, że matka węgierskiego króla zmarła. Papież Urban V wysłał nawet do Ludwika Węgierskiego kondolencję z powodu straty rodzicielki. [więcej]
1363 W 1363 roku doszło do zbrojnej wyprawy przeciw bośniackiemu władcy Tvrtkowi, zakończonej klęską oddziałów węgierskich. [więcej]
12 grudzień 1363 W 1363 roku Ludwik I Wielki, Karol Luksemburski i Rudolf IV Habsburg poddali się arbitrażowi Kazimierza Wielkiego i Bolka Świdnickiego w kwestii patriarchatu akwilejskiego. 12 grudnia 1363 roku piastowscy monarchowie wydali swoje orzeczenie w rozpatrywanej sprawie. [więcej]
8 maj 1364 W maju 1364 roku pod naciskiem Kazimierza Wielkiego Ludwik I Wielki przebywający w Krakowie wystawił dokument, w którym przyrzekał, że jeżeli król Polski będzie miał legalne potomstwo męskie z nowego małżeństwa, wówczas król Węgier nie uczyni mu przeszkody we wstąpieniu na tron polski. [więcej]
1364 Prawdopodobnie w 1364 roku hospodar wołoski Mikołaj Aleksander wypowiedział Ludwikowi I Wielkiemu zależność lenną. [więcej]
Wrzesień 1364 We wrześniu 1364 roku Ludwik I Andegaweński gościł w Krakowie stając się uczestnikiem zorganizowanego przez Kazimierza Wielkiego kongresu, celem którego było prawdopodobnie stworzenie zbiorowej unii państw Europy Środkowej w miejsce istniejących układów dwustronnych. Jedynym znanym ustaleniem była deklaracja chęci udzielenia ewentualnej pomocy przez uczestników zjazdu Piotrowi Lusignanowi przeciwko Turkom. [więcej]
1365 W 1365 roku armia węgierska pod osobistym dowództwem Ludwika I Węgierskiego zajęła zbrojnie Ziemię Widyńską. Władcę tej bułgarskiej dzielnicy, Iwana Stracimira, pojmano i uwięziono. [więcej]
Lato 1365 Latem 1365 roku Ludwik I Andegaweński zaangażował Władysława Opolczyka do projektu mariażu bratanicy królewskiej Elżbiety (córki Stefana Andegaweńskiego) z Wacławem Luksemburskim. [więcej]
Listopad 1365 W listopadzie 1365 roku w Budzie Ludwik I Andegaweński spotkał się z Karolem Luksemburskim. Uzgodniono tam między innymi projekt mariażu Wacława I Luksemburskiego z Elżbietą córką Stefana Andegaweńskiego, brata Ludwika I Wielkiego. [więcej]
5 grudzień 1365 5 grudnia 1365 roku Ludwik I Andegaweński listownie poprosił Karola Luksemburskiego o pomoc w rozwiązaniu konfliktu z książętami austriackimi. [więcej]
20 grudzień 1365 20 grudnia 1365 roku Ludwik I Andegaweński upoważnił Władysława Opolczyka do negocjacji z Karolem Luksemburskim w sprawie układu małżeńskiego Wacława I Luksemburskiego z Elżbietą córką Stefana Andegaweńskiego. [więcej]
23 luty 1366 23 lutego 1366 roku Urban V udzielił dyspensy na zawarcie małżeństwa Wacława Luksemburskiego z Elżbietą Andegaweńską, córką Stefana, brata Ludwika I Wielkiego. [więcej]
27 luty 1366 27 lutego 1366 roku Ludwik I Andegaweński wystawił dokument wyrażający zgodę na małżeństwo Wacława I Luksemburskiego z Elżbietą córką Stefana Andegaweńskiego. [więcej]
Czerwiec 1366 W końcu czerwca 1366 roku, gdy Ludwik I Andegaweński przebywał w Siedmiogrodzie, w Bratysławie doszło do zaręczyn Wacława Luksemburskiego z Elżbietą córką Stefana Andegaweńskiego. [więcej]
1366 W 1366 roku zmuszono bośniackiego bana do uznania zwierzchnictwa Ludwika I Wielkiego. [więcej]
1366 Wiosną 1366 roku Ludwik I Wielki gościł u siebie bizantyjskiego cesarza Jana V Paleologa, który przybył na Węgry z prośbą o pomoc w walce z żywiołem tureckim. Węgierski władca uzależnił swoją pomoc od konkretnych działań, które powinni przedsięwziąć patriarchowie z Konstantynopola, zmierzając do unii Kościołów. [więcej]
Kwiecień 1367 W końcu kwietnia 1367 roku Ludwik I Andegaweński mianował Władysława Opolczyka palatynem Węgier. [więcej]
1367 W 1367 roku w Pecsu Ludwik I Wielki założył pierwszą wyższą uczelnię (studium generale). [więcej]
1367 W 1367 roku tyrnowskie oddziały Iwana Aleksandra próbowały odzyskać Ziemię Widyńską zajętą w 1365 roku przez Ludwika I Wielkiego. [więcej]
25 luty 1368 25 lutego 1368 roku Ludwik I Andegaweński wystawił kupcom polskim przywilej, w myśl którego dozwolił na wolny handel na Węgrzech z zachowaniem obowiązku trzydniowego składu w Koszycach, zdejmujący cła i opłaty z polskich towarów. [więcej]
1368 W 1368 roku Ludwik I Andegaweński zaznaczył swój udział przy rozstrzyganiu sporu między Kazimierzem Wielkim a ówczesnym biskupem lubuskim. [więcej]
1368 W 1368 roku lennik Ludwika I Andegaweńskiego hospodar wołoski Władysław I wypowiedział posłuszeństwo i związał się sojuszem z Iwanem Szyszmanem. [więcej]
1368 W 1368 roku Ludwik I Andegaweński zastrzegł sobie u Urbana V prawa do Neapolu na wypadek śmierci Joanny I. [więcej]
Październik 1368 Jesienią 1368 roku Ludwik I Andegaweński wyruszył zbrojnie w kierunku Bułgarii. W październiku wojska węgierskie dotarły pod Sokolac (Zokol). Potem pod Szôrény zmusiły do kapitulacji hospodara wołoskiego Władysława. [więcej]
Listopad 1368 W końcu listopada 1368 roku Ludwik I Andegaweński zdecydował się na powrót do Budy. Niedługo potem w wyniku układów został uwolniony z węgierskiej niewoli Iwan Stracimir, a rok później Ludwik I utracił Widyń. [więcej]
14 luty 1369 14 lutego 1369 roku w Budzie Ludwik I Wielki i Kazimierz Wielki zawiązali koalicję skierowaną przeciwko Karolowi Luksemburskiemu. [więcej]
1369 W 1369 roku Elżbieta Łokietkówna doprowadziła do zerwania zaręczyn Wacława Luksemburskiego z Elżbietą córką Stefana Andegaweńskiego. [więcej]
Czerwiec 1369 W czerwcu 1369 roku do Ludwika I Wielkiego dotarł wysłannik Urbana V biskup Jan z Acqui, który starał się doprowadzić do pojednania władców Węgier i Polski z Karolem Luksemburskim. [więcej]
13 wrzesień 1369 13 września 1369 roku w Pożoniu Ludwik I Wielki zawarł z palatynem Ruprechtem oraz książętami bawarskimi Albrechtem i Stefanem przymierze skierowane przeciwko Karolowi Luksemburskiemu. [więcej]
Grudzień 1369 W grudniu 1369 roku papież Urban V wydał bullę, w której ponowił legalizację córek Kazimierza Wielkiego, udzielił dyspensy na małżeństwo Wacława Luksemburskiego z jedną z nich i zmieniał porządek dziedziczenia w Polsce na korzyść Ludwika I Wielkiego. [więcej]
1369 / 1370 Na przełomie 1369 i 1370 roku Ludwik I Wielki utracił Widyń. [więcej]
Październik 1370 W październiku 1370 roku do uszu Ludwika I Wielkiego dotarły z Krakowa wiadomości o znacznym pogorszeniu zdrowia Kazimiera Wielkiego, więc niezwłocznie wysłał do Małopolski Władysława Opolczyka i bana slawońskiego Piotra Czudara. [więcej]
7 listopad 1370 Ludwik I Wielki przybył do Krakowa po pogrzebie Kazimierza Wielkiego, który odbył się 7 listopada 1370 roku. [więcej]
8 listopad 1370 Ludwik I Wielki dzień po przybyciu do Krakowa wstrzymał wykonanie testamentu Kazimierza Wielkiego i skierował go do rozpatrzenia przez legistów. [więcej]
9 listopad 1370 9 listopada 1370 roku Ludwik Węgierski wysłał Władysława Opolczyka do polskiego możnowładztwa z zapytaniem, czy Kazimierz Wielki miał prawo bez zgody krewnych dokonać zapisów testamentowych ziem i zamków Królestwa Polskiego. [więcej]
17 listopad 1370 17 listopada 1370 roku w katedrze wawelskiej Ludwik Andegaweński został koronowany przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorię na króla Polski. [więcej]
17 listopad 1370 Ludwik Węgierski zaoferował Kaźkowi Słupskiemu Księstwo Gniewkowskie, które miało stać się zadośćuczynieniem za złamanie testamentu Kazimierza Wielkiego. [więcej]
17 listopad 1370 W dniu koronacji Ludwik Andegaweński nadał w lenno Władysławowi Opolczykowi Ziemię Wieluńską, a Kazimierzowi Szczecińskiemu Ziemie Dobrzyńską i Bydgoską. [więcej]
19 listopad 1370 19 listopada 1370 roku w Krakowie Ludwik Andegaweński zarządził nadzwyczaj uroczyste i wręcz rozrzutne egzekwie za zmarłego Kazimierza Wielkiego, mające scenerię właściwego pogrzebu. [więcej]
Listopad 1370 Po koronacji Ludwik Andegaweński złożył w ręce Elżbiety Łokietkówny regencję na ziemiach polskich. [więcej]
Listopad 1370 Książę mazowiecki Siemowit III odmówił złożenia hołdu Ludwikowi I Andegaweńskiemu. Na domiar złego zajął bezprawnie Płock, Rawę Mazowiecką, Wyszogród, Gostynin i Sochaczew. [więcej]
1 grudzień 1370 1 grudnia 1370 roku Ludwik I Andegaweński opuścił Kraków i udał się w podróż do Wielkopolski. [więcej]
8 grudzień 1370 8 grudnia 1370 roku Ludwik I Andegaweński w Gnieźnie wydał potwierdzenie dotychczasowych przywilejów dla miasta Kalisza. [więcej]
Boże Narodzenie 1370 Opuściwszy Wielkopolskę Ludwik Andegaweński udał się do Krakowa, skąd zabrał polskie insygnia koronacyjne i podążył na Węgry, gdzie spędził Boże Narodzenie 1370 roku. [więcej]
1371 Elżbieta Łokietkówna w imieniu Ludwika Andegaweńskiego zaangażowała się w realizację testamentu Kazimierza Wielkiego. Zgodnie z relacją Janka z Czarnkowa w wyniku jej działań poszkodowana została wdowa po królu Polski Jadwiga Żagańska na rzecz córek Kazimierza Wielkiego Anny i Jadwigi, które zapewne wiosną 1371 r. wywiezione zostały wraz z posagiem na dwór Ludwika Andegaweńskiego. [więcej]
1371 Podczas wypełniania rozporządzeń testamentowych Kazimierza Wielkiego Ludwik I Wielki prawdopodobnie polecił włączyć do dóbr królewskich majątek drugiej żony zmarłego monarchy Adelajdy Heskiej. [więcej]
1371 W 1371 roku z powodu chaosu, jaki powstał po śmierci Kazimierza Wielkiego, Ludwik I Andegaweński jako król Polski utracił na rzecz Brandenburgii Santok, a Litwini zajęli Włodzimierz. [więcej]
Maj 1371 W maju 1371 roku na Węgry przybyła Elżbieta Łokietkówna. Mniej więcej w tym czasie Ludwik I Andegaweński wraz matką zdecydowali się na rozpoczęcie starań o sukcesję polską. [więcej]
2 lipiec 1371 2 lipca 1371 roku w związku ze zbliżającym się konfliktem zbrojnym z Karolem Luksemburskim Ludwik Węgierski zawarł z Albrechtem III Habsburgiem porozumienie, w myśl którego Habsburgowie wspomagać mieli cesarza tylko na granicach Czech i Moraw, a nie swoich własnych. [więcej]
Lato 1371 Latem 1371 roku Ludwik Węgierski spotkał się z Władysławem Białym, który porzucił życie mnicha w klasztorze w Dijon. Przybysz był również bratem teściowej króla Węgier. Ludwik I Wielki zgodził się oddać mu Księstwo Gniewkowskie, które ten na przełomie 1363 i 1364 roku za kwotę 1000 florenów zastawił u Kazimierza Wielkiego. Miało to się stać z jednym zastrzeżeniem, Władysław Biały musiał się udać do Awinionu po papieską dyspensę zwalniającą go ze ślubów zakonnych. [więcej]
Sierpień 1371 Na początku sierpnia 1371 roku wojska węgierskie dowodzone przez Władysława Opolczyka i Piotra Czudara wkroczyły na Morawy i dokonały znacznych spustoszeń. [więcej]
11 luty 1372 Aż do 11 lutego 1372 roku Ludwik I Andegaweński utrzymywał swoje wojska na granicy z Morawami, utrzymując w ten sposób w szachu Karola Luksemburskiego. [więcej]
20 luty 1372 W połowie lutego 1372 roku do Budy przybył Przemysław Noszak przywożąc ze sobą projekt pokojowej umowy między Węgrami i Czechami, która miała być pogłębiona małżeństwem Zygmunta Luksemburskiego z jedną z córek węgierskiego króla. Ludwik I Wielki potwierdził również chęć wypłacenia posagu w wysokości 200 000 florenów. 20 lutego 1372 roku Ludwik I Wielki wystawił dokument, w którym wyznaczył Władysława Opolczyka i arcybiskupa ostrzyhomskiego Tomasza Telegdiego na negocjatorów, którzy mieli sfinalizować zaproponowany przez Czechów plan działania. [więcej]
14 marzec 1372 14 marca 1372 roku Ludwik I Andegaweński otrzymał od Karola Luksemburskiego akt zrzeczenia się pretensji do krajów króla Węgier, przyrzekając jednocześnie zaniechać ich atakowania. [więcej]
7 maj 1372 7 maja 1372 roku w Budzie zjawiło się poselstwo Karola Luksemburskiego, w skład którego weszli Przemysław Noszak i patriarcha aleksandryjski Jan, a także Władysław Opolczyk. Wkrótce przystąpiono do rozmów w sprawie ratyfikacji porozumień węgiersko-czeskich, lecz obecny na sali obrad książę bawarski Stefan Wittlesbach przyjął rolę kontestatora układu, nad którym zaangażowana grupa ludzi pracowała od stycznia. W trakcie dyskusji doszło do gwałtownej sprzeczki między Władysławem Opolczykiem a bawarskim księciem. Do uszu gremium dotarły nieprzyzwoite słowa i doszło zapewne do szamotaniny, skoro aż król węgierski musiał ich rozdzielać. Ludwik I Andegaweński wysłuchawszy argumentów obu stron usztywnił swoje stanowisko i oświadczył, że zgodzi się na układ małżeński i akt zrzeczenia się pretensji do krajów luksemburskich, ale dopiero na zjeździe z cesarzem. [więcej]
23 maj 1372 23 maja 1372 roku Ludwik I Wielki, czyniąc gest w kierunku Karola Luksemburskiego, w swoim imieniu i swych następców w Polsce zrzekł się wszelkich praw do Śląska i wyznaczył Marię do związku z Zygmuntem Luksemburskim. [więcej]
10 czerwiec 1372 10 czerwca 1372 roku w Poznaniu sędzia poznański Przecław z Prusinowa ogłosił wyrok skazujący Janka z Czarnkowa, za próbę wykradzenia z grobu Kazimierza Wielkiego insygniów monarszych tam złożonych. [więcej]
Lipiec 1372 W lipcu 1372 roku przebywający na Górnych Węgrzech Ludwik I Wielki wystawił w Holiczu przywilej, zwalniający kupców poznańskich od ceł w całej Polsce. [więcej]
6 sierpień 1372 6 sierpnia 1372 roku w Wyszehradzie Ludwik Andegaweński ustanowił przywilej dla Krakowa, w myśl którego zakazano kupcom pruskim, a w szczególności toruńskim, omijać z towarami Kraków, gdzie obowiązani są je sprzedać. [więcej]
4 październik 1372 5 października 1372 roku na pograniczu morawsko-węgierskim w Ujvár Ludwik Andegaweński przy współudziale książąt bawarskich wziął udział w szczycie z Karolem Luksemburskim. Do porozumienia obu monarchów nie doszło. [więcej]
10 październik 1372 W uniwersale z 10 października 1372 roku Ludwik Andegaweński uczynił Władysława Opolczyka gubernatorem Rusi. Był to zapewne efekt nieudanych negocjacji z Karolem Luksemburskim. [więcej]
7 luty 1373 7 lutego 1373 roku Ludwik Andegaweński wypowiedział Wenecji wojnę. [więcej]
1 maj 1373 Wojna Ludwika Andegaweńskiego z Wenecją zbliżyła go do Karola Luksemburskiego. Wznowiono dyplomatyczne działania, w konsekwencji których król Węgier ustąpił cesarzowi w sprawie Wittelsbachów i przychylnie odniósł się do sfinalizowania sprawy mariażu Zygmunta Luksemburskiego z Marią Andegaweńską. Oznaką dobrych stosunków pomiędzy monarchami był wystawiony 1 maja 1373 roku przez Ludwika I przywilej dla kupców czeskich. [więcej]
24 maj 1373 24 maja 1373 roku Ludwik Andegaweński przebywał w Krakowie. Wysunął wówczas postulat o konieczności zebrania zaległego podatku poradlnego. [więcej]
23 czerwiec 1373 23 czerwca 1373 roku w Wyszehradzie Ludwik Andegaweński i Karol Luksemburski zawarli układ o małżeństwie Zygmunta Luksemburskiego z Marią Andegaweńską. [więcej]
1373 W 1373 roku Ludwik Andegaweński odebrał hołd lenny od serbskiego władcy Lazara Hrebeljanovicza. [więcej]
Wrzesień 1373 Na początku września 1373 roku Ludwik Andegaweński przebywał w Diósgyór. Tam zapewne spotkał się z matką, która przyjechała z delegacją polskiego możnowładztwa. [więcej]
Jesień 1373 We wrześniu 1373 roku Władysław Biały opanował kilka grodów na Kujawach. Ludwik I Andegaweński, dowiedziawszy się o tym od Sędziwoja z Szubina, rozkazał zwołać pospolite ruszenie rycerstwa i szlachty ze wszystkich ziem koronnych przeciwko Władysławowi Białemu. [więcej]
Październik 1373 W początkach października 1373 roku w Koszycach Ludwik Andegaweński brał udział w zjeździe stanów polskich. Podniesiono tam sprawę przyznania następstwa tronu w Polsce dla jednej z córek monarchy. [więcej]
Październik 1373 - luty 1374 Pomiędzy 3 października 1373 roku a 18 lutego 1374 roku przyszła na świat Jadwiga Andegaweńska, trzecia córka Ludwika I Wielkiego. [więcej]
23 październik 1373 23 października 1373 roku papież Grzegorz XI wystosował do Ludwika I Wielkiego apel o dołożenie starań, mających na celu nawrócenie Litwy. [więcej]
Listopad 1373 Pod koniec 1373 roku Ludwik I Andegaweński zwrócił się do papieża Grzegorza XI z prośbą o pośrednictwo w sprawie mariażu córki króla Węgier z Ludwikiem, synem Karola V. [więcej]
Grudzień 1373 Pod koniec 1373 roku Kaźko Słupski zgodził się na przeniesienie sukcesji tronu polskiego na córki Ludwika I Andegaweńskiego. [więcej]
1373 / 1374 Na przełomie 1373 i 1374 roku Ludwik I Andegaweński otrzymał od Leopolda III Habsburga propozycję mariażu Jadwiga Andegaweńska z Wilhelmem Habsburgiem. [więcej]
Wiosna 1374 Wiosną 1374 roku Elżbieta Łokietkówna opuściła Węgry i skierowała się na północ. W swych działaniach skoncentrowała się wytworzeniu sprzyjającej atmosfery, która byłaby w stanie dla jednej z jej wnuczek utorować drogę do przejęcia tronu w Polsce po śmierci Ludwika I Andegaweńskiego. [więcej]
Lato 1374 Latem 1374 roku Ludwik I Wielki nie zgodził się na przekazanie Władysławowi Białemu władzy na Kujawach. [więcej]
10 sierpień 1374 10 sierpnia 1374 roku w Paryżu dyplomacja Ludwika I Wielkiego zawarła z Karolem V układ, w myśl którego królewna węgierska Katarzyna miała wyjść za francuskiego królewicza Ludwika. Mariaż ten utworzono, aby wspólnymi francusko-węgierskimi siłami odzyskać dla młodej pary królestwo Neapolu. [więcej]
Sierpień 1374 W sierpniu 1374 roku w Erenbergu Leopold III Habsburg wystawił dla Ludwika I Wielkiego dokument, w którym wyrażał zgodę na małżeństwo Jadwigi Andegaweńskiej z Wilhelmem Habsburgiem. [więcej]
Wrzesień 1374 Na początku września 1374 roku Ludwik I Wielki wysłał Władysława Opolczyka na wyprawę zbrojną do Mołdawii. [więcej]
Wrzesień 1374 W połowie września 1374 roku Grzegorz XI ostentacyjnie odwlekał decyzję zatwierdzenia praw do Neapolu dla córki Ludwika I Wielkiego i syna Karola V. [więcej]
17 wrzesień 1374 We wrześniu 1374 roku w Koszycach doszło do drugiego zjazdu polskiego możnowładztwa. Ludwik I Wielki wydał tam sławny przywilej koszycki, który regulował prawo oraz w zamian za zgodę szlachty na andegaweńską sukcesję w Polsce nadawał jej szereg przywilejów. [więcej]
6 grudzień 1374 6 grudnia 1374 roku Grzegorz XI udzielił dyspensy na zawarcie małżeństwa Zygmunta Luksemburskiego z jedną z córek Ludwika Węgierskiego. [więcej]
19 grudzień 1374 19 grudnia 1374 roku przybyłe do Węgier poselstwo Karola V uzgodniło z Ludwikiem I Andegaweńskim traktat, w myśl którego żoną królewicza francuskiego Ludwika miała zostać królewna węgierska Katarzyna i na nią król Węgier przelał swoje prawa do Neapolu i Prowansji. [więcej]
4 marzec 1375 4 marca 1375 roku w Budzie Ludwik I Andegaweński wydał dokument, w którym zgodził się na posag i małżeństwo swojej córki Jadwigi z Wilhelmem Habsburgiem, wnukiem Albrechta II Kulawego. [więcej]
14 kwiecień 1375 14 kwietnia 1375 roku w Brnie możnowładcy polscy złożyli Karolowi Luksemburskiemu przysięgę, w myśl której wyrazili zgodę na małżeństwo Zygmunta Luksemburskiego z Marią Andegaweńską. [więcej]
1375 Najprawdopodobniej w 1375 roku Ludwik I Andegaweński na czele wojsk węgierskich wkroczył do Wołoszczyzny. Zbrojna ekspedycja zakończyła się przyłączeniem do Węgier banatu seweryńskiego. [więcej]
Wrzesień 1375 W sierpniu 1375 roku na Kujawy powrócił Władysław Biały, który zbrojnie zajął Złotorię i Gniewkowo. Wojska królewskie we wrześniu 1375 roku sprowokowały pod Gniewkowem bitwę, w której oddziały agresora zostały rozbite. Kujawy pozostały więc pod rządami Ludwika I Andegaweńskiego, lecz Władysław Biały, który wycofał się do Złotorii, kontynuował walkę. [więcej]
30 wrzesień 1375 30 września 1375 roku Ludwik I Andegaweński potwierdził przywileje krakowskie oraz zabronił transportom z Bochni udawać się do Torunia inną drogą jak przez Kraków. [więcej]
Jesień 1375 Jesienią 1375 roku po rezygnacji Elżbiety Łokietkówny z funkcji regenta w Polsce Ludwik I Andegaweński przekazał matce zarząd Dalmacji. [więcej]
11 grudzień 1375 11 grudnia 1375 roku w Paryżu doszło do kolejnych układów dotyczących aliansu węgiersko-francuskiego, którego celem było przejęcie Królestwa Neapolu. [więcej]
1375 / 1376 Na przełomie 1375 i 1376 roku z polecenia Ludwika I Andegaweńskiego starosta Wielkopolski Sędziwój z Szubina organizował pospolite ruszenie, które miało na celu wymierzenie sprawiedliwości obwarowanemu w Złotorii Władysławowi Białemu. [więcej]
15-16 styczeń 1376 15-16 stycznia 1376 roku Ludwik I Andegaweński przebywał w Krakowie. [więcej]
26 styczeń 1376 26 stycznia 1376 roku Ludwik I Andegaweński przebywał w Sandomierzu. Potwierdził tu jeden z przywilejów dla Lublina. Wówczas spotkał się również z posłem wielkiego mistrza Winricha von Kniprode, któremu wydał zezwolenie dla kupców toruńskich na używanie drogi do Sandomierza, a stamtąd na Ruś i przez Bardiów do Węgier. [więcej]
30 styczeń 1376 30 stycznia 1376 roku w Bieczu, aby skłonić do walki z Władysławem Białym, Ludwik I Andegaweński wydał dokument, w którym obiecał staroście radomskiemu Janowi z Tarnowa, że zadośćuczyni mu wszystkie szkody, jakie ów może ponieść w walce z wrogami króla w Polsce. [więcej]
Maj 1376 W maju 1376 roku poselstwo węgierskie dotarło do Awinionu, gdzie z wysłannikami Karola V i papieżem negocjowano sprawę sukcesji neapolitańskiej. Układy zakończyły się fiaskiem. [więcej]
1 czerwiec 1376 1 czerwca 1376 roku starosta wielkopolski Sędziwój z Szubina przystąpił do oblężenia Złotorii. [więcej]
1376 W 1376 roku Ludwik I Andegaweński po burzliwej dyskusji z matką ustąpił i pozwolił jej ponownie objąć regencję w Polsce. [więcej]
Listopad 1376 Jesienią 1376 roku doszło do tragicznego w skutkach najazdu litewskiego. Agresorzy podeszli nawet pod Kraków, aby następnie wycofać się z bogatymi łupami. [więcej]
7 grudzień 1376 7 grudnia 1376 roku w Krakowie świta węgierska skupiona wokół Elżbiety Łokietkówny podczas ulicznych zamieszek zabiła starostę krakowskiego Jaśka Kmitę. To stało się asumptem do zbrojnego wystąpienia Polaków zamieszkujących stolicę. Doszło do przerażającej rzezi Węgrów. Zabijano każdego, którego spotkano, nie oglądając się na płeć, wiek i stanowisko. [więcej]
1 styczeń 1377 1 stycznia 1377 roku Ludwik Andegaweński nadał dla Krakowa prawo nabywania ziemi w promieniu 2 mil od miasta. [więcej]
Styczeń 1377 W styczniu 1377 roku doszło do szeregu zmian. Sędziwój z Szubina powołany został na urząd starosty krakowskiego. Starostą wielkopolskim został Domarat z Pierzchna. [więcej]
28 luty 1377 28 lutego 1377 roku w Zwolinie Ludwik I Wielki spotkał się z Władysławem Opolczykiem. Zapewne głównym tematem wizyty był ostatni atak litewski na Ruś. [więcej]
Marzec 1377 W marcu dyplomacja Ludwika I Wielkiego zawarła kończący wojnę z Władysławem Białym układ, na mocy którego król Węgier odkupił od księcia za kwotę 10 000 florenów jego posiadłości na Kujawach, a także ofiarował mu w zarząd benedyktyńskie opactwo św. Marcina w Pannohalma na Węgrzech. [więcej]
Kwiecień 1377 Na początku kwietnia 1377 roku Ludwik I Wielki udał się do Siemiogrodu, aby pozyskać środki finansowe na wojnę z Litwinami, którzy jesienią 1376 roku napadli na Ruś Halicką i Małopolskę. [więcej]
Wiosna 1377 Wiosną 1377 roku Litwini ponownie zaatakowali Ruś Halicką. Książę Lubart, aby skłonić Lwowian do poddania się, skierował do nich list z wieścią o śmierci ich władcy. Ludwik I Andegaweński zmuszony był wysłać do Lwowa pismo z zapewnieniem, że ma się dobrze i już wkrótce przyśle zbrojne oddziały w celu zorganizowania wyprawy odwetowej. [więcej]
23 kwiecień 1377 23 kwietnia 1377 roku w Vizsoly opodal Koszyc Ludwik I Wielki spotkał się z Władysławem Opolczykiem i delegacją polskich możnowładców. [więcej]
Maj 1377 Na początku maja 1377 roku Ludwik I Wielki ogłosił wyprawę przeciwko Litwie. [więcej]
28 czerwiec 1377 Pod koniec czerwca 1377 roku Ludwik I Wielki wyruszył na północ na wyprawę odwetową przeciwko Litwie. 28 czerwca przebywał w Koszycach. [więcej]
Lato 1377 Prawdopodobnie dopiero latem 1377 roku Ludwik I Andegaweński spotkał się osobiście z Władysławem Białym, od którego odkupił Księstwo Gniewkowskie i przekazał mu w zarząd benedyktyńskie opactwo Św. Marcina w Pannohalma na Węgrzech. [więcej]
Lipiec 1377 W pierwszych dniach lipca 1377 roku Ludwik I Wielki znalazł się w Sandomierzu, gdzie miała nastąpić koncentracja wojsk. [więcej]
10 lipiec - 8 wrzesień 1377 Około 10 lipca 1377 roku rozpoczęła się kampania przeciwko Litwinom na Rusi. Ludwik I Wielki osobiście brał udział w oblężeniu Bełza. Walki zakończyły się 8 września 1377 roku pełnym zwycięstwem króla Węgier i Polski. [więcej]
1377 W 1377 roku bośniacki władca Tvrtko koronował się na króla Serbów i Bośni i zrzucił zależność węgierską. [więcej]
14 wrzesień 1377 14 września 1377 roku powracający z wyprawy do Rusi Ludwik I Wielki przebywał na zamku Lipócz. [więcej]
27 wrzesień 1377 27 września 1377 Ludwik I Wielki uroczyście i w pełni chwały po udanej ekspedycji na Ruś wjechał do Budy. [więcej]
Jesień 1377 Jesienią 1377 roku Ludwik I Andegaweński przyjął wysłanników Karola V, którzy mieli przekonać go, aby koronę Węgier i koronę Neapolu przekazać synowi króla Francji księciu Ludwikowi. [więcej]
Styczeń 1378 Na początku 1378 roku Ludwik I Andegaweński dowiedział się od Karola V o intrygach Karola Luksemburskiego, który planował podział spuścizny króla Węgier. [więcej]
Styczeń - luty 1378 Prawdopodobnie w styczniu lub lutym 1378 roku Ludwik I Andegaweński mianował Władysława Opolczyka namiestnikiem w Polsce. [więcej]
24 luty 1378 24 lutego 1378 roku Ludwik I Andegaweński wydał na prośbę Władysława Białego dwa dokumenty, dzięki którym zabezpieczono majątek opactwa św. Marcina w Pannohalma. [więcej]
28 marzec 1378 28 marca 1378 roku w Gnieźnie doszło do zjazdu wielkopolskiej szlachty, która po obradach zażądała od Ludwika I Andegaweńskiego odwołania Władysława Opolczyka z funkcji regenta. [więcej]
1378 W 1378 roku wojska węgierskie zaatakowały Wenecję. [więcej]
1378 Ludwik I Andegaweński jako król Polski ustanowił szereg przywilejów i aktów prawnych. Jednym z nich było wydane w 1378 roku zwolnienie Sandomierza od ceł w całej Polsce. [więcej]
7 czerwiec 1378 7 czerwca 1378 roku w Kaliszu odbyło się zgromadzenie biskupów, które, aby uniknąć poboru poradlnego, wysłało do Ludwika I Andegaweńskiego poselstwo, w skład którego weszli biskup Florian Mokrski i dziekan krakowski Dobrogost. Przybyszom udało się skłonić króla do ustępstw. [więcej]
15 czerwiec 1378 15 czerwca 1378 roku w Hainburgu Ludwik I spotkał się z Leopoldem III Habsburgiem. Sprecyzowano wtedy wysokość posagu Jadwigi Andegaweńskiej w małżeństwie z Wilhelmem Habsburgiem. Doszło tam podobno do ślubu narzeczonych, a następnie pokładzin. [więcej]
1378 W 1378 roku, po śmierci Grzegorza XI, powstała wielka schizma zachodnia. Ludwik I Andegaweński stanął po stronie Urbana VI. [więcej]
1378 W 1378 roku Ludwik I Andegaweński obdarował swego węgierskiego sędziego Jakuba ze Spiszu zamkiem w Muszynie. [więcej]
1378 W 1378 roku podczas wielkiej schizmy zachodniej Karol V próbował przeciągnąć Ludwika I Wielkiego na stronę antypapieża Klemensa VII. [więcej]
Wrzesień 1378 We wrześniu 1378 roku Ludwik Andegaweński odwołał Władysława Opolczyka z pełnienia funkcji regenta w Polsce. Jego miejsce ponownie zajęła Elżbieta Łokietkówna. [więcej]
1 listopad 1378 Około 1 listopada 1378 roku zmarła córka Ludwika I Andegaweńskiego Katarzyna. Tym sposobem plany mariażu Katarzyny z królewiczem francuskim Ludwikiem i przekazanie im praw do korony Neapolu zakończyły się niepowodzeniem. [więcej]
Grudzień 1378 W grudniu 1378 roku Ludwik I Andegaweński zwolnił Władysława Opolczyka ze stanowiska gubernatora Rusi w zamian czyniąc go namiestnikiem Ziemi Dobrzyńskiej. [więcej]
11 grudzień 1378 11 grudnia 1378 roku Ludwik I Andegaweński przekazał Księstwo Gniewkowskie Władysławowi Opolczykowi. [więcej]
6 luty 1379 6 lutego 1379 roku w Zwolinie Ludwik I Andegaweński spotkał się z Wacławem Luksemburskim. Obaj monarchowie potwierdzili układ małżeński Zygmunta z Marią. W sprawie wielkiej schizmy zachodniej wyraźnie stanęli po stronie Urbana VI. [więcej]
Luty 1379 W lutym 1379 roku Ludwik I Andegaweński postanowił ściągnąć na dwór do Budy swoją córkę Jadwigę, która przebywała u Leopolda III Habsburga. [więcej]
9 maj 1379 9 maja 1379 roku Ludwik I Andegaweński przejął Ruś Halicką pod swoje rządy. [więcej]
1 czerwiec 1379 1 czerwca 1379 roku w Budzie Ludwik I Andegaweński spotkał się z Leopoldem III Habsburgiem. Królowi Węgier udało się namówić Austriaka do sprowadzenia na węgierski dwór Jadwigi Andegaweńskiej i Wilhelma Habsburga. [więcej]
Lato 1379 Latem 1379 roku Wenecja wystąpiła do Ludwika I Andegaweńskiego z propozycją rokowań pokojowych. Żądania węgierskie okazały się zbyt wygórowane, więc wojna toczyła się dalej. [więcej]
1379 W 1379 roku Ludwik I Andegaweński obdarował Jana Kropidło bogatym probostwem św. Marcina w Kapitule Spiskiej. [więcej]
15 sierpień 1379 W połowie sierpnia 1379 roku w Koszycach rozpoczął się zjazd stanów polskich, na którym złożono hołd córce Ludwika I Marii Andegaweńskiej. Akt ten doszedł do skutku pomimo oporu możnowładców z Wielkopolski. Aby wymóc na nich zgodę, zamknięto bramy miasta. Nikt nie mógł opuścić Koszyc, dopóki opozycja nie ustąpiła. [więcej]
21 sierpień 1379 21 sierpnia 1379 roku w Koszycach Ludwik I Andegaweński w sporze Siemowita III z arcybiskupem gnieźnieńskim Januszem Suchywilkiem wydał wyrok, mocą którego nakazał, aby w sprawie klucza łowickiego obie strony przestrzegały dawnych przywilejów. [więcej]
12 luty 1380 12 lutego 1380 roku w Zwoleniu Ludwik I Andegaweński i obydwie królowe przyrzekli, że małżeństwo między Wilhelmem Habsburgiem i Jadwigą Andegaweńską zostanie dopełnione, gdy ta ukończy 12 lat. Układ małżeński poręczyli Władysław Opolczyk i Siemowit III. [więcej]
21 kwiecień 1380 21 kwietnia 1380 roku dzięki zabiegom Ludwika I Andegaweńskiego Urban VI pozbawił Joannę I praw do korony Neapolu. Tym sposobem węgierski monarcha rozpoczął szeroko zakrojoną akcję, zmierzającą do osadzenia Karola z Durazzo na neapolitańskim tronie. [więcej]
Lato 1380 Latem 1380 roku Ludwik I Andegaweński wsparł zbrojnie działania Karola z Durazzo w Italii. [więcej]
11 listopad 1380 11 listopada 1380 roku w Wyszehradzie Ludwik I Andegaweński wydał dla Krakowa przywilej otwierający kupcom z Małopolski drogę na wschód, czyli w kierunku Morza Czarnego. [więcej]
29 grudzień 1380 29 grudnia 1380 roku w Budzie zmarła matka Ludwika I Andegaweńskiego. [więcej]
20 marzec 1381 Około 20 marca 1381 roku do Budy zjechali możnowładcy polscy. Ludwik I Andegaweński ustanowił wówczas regentów. Zostali nimi: Dobiesław z Kurozwęk, Zawisza z Kurozwęk i Sędziwój z Szubina. [więcej]
1381 W 1381 roku Ludwik I Wielki na mocy pokoju turyńskiego wyparł z Dalmacji Wenecjan. [więcej]
Wrzesień 1381 W powodu rozbojów i nadużyć, jakich dopuścił się Bartosz z Odolanowa, Ludwik I Wielki zmobilizował wszystkich starostów królestwa do generalnej wyprawy przeciwko niemu, do której doszło we wrześniu 1381 roku. [więcej]
Wrzesień 1381 Dowództwo wojsk, które podjęło się próby przyprowadzenia Bartosza z Odolanowa do porządku zdecydowało się na zawarcie ugody. Ludwik I Wielki zapoznawszy się z warunkami porozumienia odrzucił je, twierdząc, że uwłaczało ono jego godności. [więcej]
26 listopad 1381 26 listopada 1381 roku Ludwik I Wielki ratyfikował pokój z Wenecją, w myśl którego republika zobowiązała się do wypłacania Węgrom rocznego trybutu w wysokości 700 dukatów. [więcej]
30 listopad 1381 30 listopada 1381 roku regenci Ludwika I wystawili w Krakowie dokument normujący ciężary podatkowe w diecezjach. [więcej]
Luty 1382 W lutym 1382 roku Ludwik I Wielki w miejsce zmarłego biskupa krakowskiego Zawiszy z Kurozwęk umieścił Jana Radlicę. [więcej]
Kwiecień 1382 W kwietniu 1382 roku władze kościelne w Polsce wybrały kandydatów na dwa wolne urzędy. Biskupem poznańskim mianowany został Mikołaj z Nowego Miasta z rodu Doliwów, a arcybiskupem gnieźnieńskim Dobrogost Nałęcz z Nowego Dworu. Ludwik I Wielki nie zgodził na ten wybór, proponując na pierwszy urząd Jana Kropidłę, a na drugi Bodzantę z Kosowic. [więcej]
22 maj 1382 22 maja 1382 roku z rozkazu Karola z Durazzo straciła życie Joanna I. Tym sposobem śmierć brata Ludwika I Wielkiego Andrzeja Andegaweńskiego została pomszczona. [więcej]
9 czerwiec 1382 9 czerwca 1382 roku Urban VI zatwierdził dwóch kandydatów na urzędy biskupa poznańskiego i arcybiskupa gnieźnieńskiego wskazanych przez Ludwika I Andegaweńskiego w kwietniu 1382 roku. [więcej]
25 lipiec 1382 25 lipca 1382 roku w Zwolinie z inicjatywy Ludwika I Andegaweńskiego Zygmunt Luksemburski jako mąż Marii Andegaweńskiej odebrał hołd od polskich starostów. [więcej]
Sierpień 1382 W sierpniu 1382 roku Zygmunt Luksemburski z ramienia Ludwika I Andegaweńskiego rozpoczął kampanię przeciwko Bartoszowi z Odolanowa. [więcej]
Wrzesień 1382 We wrześniu 1382 roku Ludwik I Wielki przywołał do Nagyszombat Wilhelma Habsburga, pragnąc go wraz z Jadwigą Andegaweńską przedstawić magnatom jako dziedzica Węgier i odebrać od niego hołd, podobnie jak to odbyło się z Zygmuntem Luksemburskim 25 lipca 1382 roku w Zwolinie. [więcej]
10 / 11 wrzesień 1382 Ludwik I Wielki zmarł w nocy z 10 na 11 września 1382 roku w Nagyszombat (Trnawa). [więcej]
Złota myśl na dziś

Szukaj:


Zapisz się na bezpłatny newsletter:


Poprzednik: Karol I Robert
Żony i potomstwo:

Pierwszą żoną Ludwika została w 1345 roku Małgorzata Luksemburska - córka cesarza Karola IV Luksemburskiego. Małżeństwo nie doczekało się potomstwa.

Drugą żoną Ludwika została 20 lipca 1353 roku Elżbieta Bośniaczka - córka Stefana II Kotromanicia - bana Bośni.

  1. Maria
  2. Katarzyna Andegaweńska (1370 - 1378)
  3. Maria Andegaweńska - król Węgier
  4. Jadwiga Andegaweńska - król Polski
Następca: Maria Andegaweńska

Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości



Copyright © 2006-2019 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

#Ludwik_Wielki
#LudwikWielki
575

...
ozdoba

[Zamknij]

W tym serwisie stosuje się pliki cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, dzięki temu dostosowuje się on do Twoich indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz w każdym czasie dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.