ozdoba

DYMITR DOŃSKI

(1359-1389)

ozdoba
Władcy Rosji
Daniel Moskiewski
Jerzy I Moskiewski
Iwan I Kalita
Siemion Dumny
Iwan II Piękny
Dymitr Doński
Wasyl I
Wasyl II Ślepy
Iwan III Srogi
Wasyl III
Iwan IV Groźny
Fiodor I Rurykowicz
Borys Godunow
Fiodor II Godunow
Dymitr Samozwaniec I
Wasyl IV Szujski
Dymitr Samozwaniec II
Władysław Waza
Dymitr Samozwaniec III
Michał I Romanow
Aleksy I Romanow
Fiodor III Romanow
Iwan V Aleksiejewicz
Piotr I Wielki
Katarzyna I
Piotr II Aleksiejewicz
Anna Iwanowna Romanowa
Iwan VI Romanow
Elżbieta Piotrowna
Piotr III Romanow
Katarzyna II Wielka
Paweł I Romanow
Dymitr Doński
Dynastia: Rurykowiczów
Urodzony: 12 października 1350 roku
w Moskwie
Zmarł: 19 maja 1389 roku
w Moskwie
Rodzice: Iwan II Piękny
i Aleksandra Wasiljewna
12 październik 1350 Dymitr Doński urodził się w 12 października 1350 roku. [więcej]
1357 Najpóźniej w 1357 roku Dymitr Doński doświadczył obrzędu postrzyżyn, który polegał na ścięciu kosmyka włosów, a potem w obecności tłumu ludu posadzeniu na konia. Tym symbolicznym sposobem młody książę przechodził z rąk niewieścich pod opiekę piastuna, który miał go zapoznać z tajnikami i umiejętnościami potrzebnymi przyszłemu mężczyźnie i rycerzowi. [więcej]
1359 W 1359 roku, po śmierci ojca, dziewięcioletni Dymitr Doński zasiadł na moskiewskim tronie. [więcej]
1359 Na mocy testamentu sporządzonego przez Iwana Pięknego Dymitr Doński otrzymał wspólnie z bratem stolicę księstwa i jako najstarszy w rodzie zgodnie z tradycją dostał dwa najważniejsze po Moskwie miasta, Kołomnę i Możajsk. [więcej]
Lato 1360 Latem 1360 roku książę suzdalsko-niżnonowogrodzki Dymitr Konstantynowicz stał się księciem włodzimierskim, wydzierając tym sposobem Włodzimierz spod władzy Dymitra Dońskiego. [więcej]
1360 / 1361 W 1359 roku zamordowany został Berdibek. W 1360 lub 1361 roku Dymitr Doński wyruszył do Saraju do stolicy Złotej Ordy złożyć pokłon nowemu władcy tatarskiemu. [więcej]
1360 / 1361 Droga Dymitra Dońskiego do Saraju wiodła przez Riazań. [więcej]
1360 / 1361 Gdy Dymitr Doński dotarł do Saraju jego oczom ukazał się blask stolicy tatarskiego państwa. [więcej]
1360 / 1361 Z powodu braku przekazów nie wiadomo dokładnie, któremu z chanów Newruzowi czy Chidyrowi Dymitr Doński złożył pokłon. [więcej]
1362 Gdy nowy chan tatarski Amurat doszedł do władzy w Saraju przyznał jarłyk na wielkie księstwo Dymitrowi Dońskiemu. [więcej]
1362 Gdy książę suzdalsko-niżnonowogrodzki Dymitr Foma Konstantynowicz dowiedział się, że nowy chan tatarski Amurat przyznał jarłyk na wielkie księstwo Dymitrowi Dońskiemu, zajął zbrojnie Perejasław Zaleski. [więcej]
1362 Dymitr Doński zebrał wojska i ruszył na Perejasław Zaleski. Do bitwy nie doszło, ponieważ książę suzdalsko-niżnonowogrodzki Dymitr Foma opuścił gród i skierował się w stronę Włodzimierza. [więcej]
1362 Po zajęciu Perejasławia Dymitr Doński ruszył w pościg za księciem suzdalsko-niżnonowogrodzkim do Włodzimierza. Kiedy się okazało że stąd również Dymitr Foma uciekł i skrył się w Suzdalu Dymitr Doński zaniechał dalszej gonitwy. [więcej]
1362 Latem 1362 roku Dymitr Doński dostąpił zaszczytu koronacji na wielkiego księcia włodzimierskiego. [więcej]
1363 W 1363 roku Dymitr Doński otrzymał jeszcze jeden jarłyk na wielkie księstwo włodzimierskie, tym razem od innego tatarskiego władcy Mamaja. W tym celu Dymitr Doński udał się z darami do Włodzimierza. [więcej]
1363 Gdy Dymitr Foma dowiedział się, że Dymitr Doński przyjął dodatkowy jarłyk na wielkie księstwo włodzimierskie, czym prędzej wysłał posłów do Saraju. Amurat dowiedziawszy się o zaistniałych okolicznościach oddał jarłyk na wielkie księstwo włodzimierskie księciu suzdalsko-niżnonowogrodzkiemu. [więcej]
1363 Gdy Dymitr Foma zajął Włodzimierz, Dymitr Doński ponownie zebrał wojska i wyruszył przeciwko niemu. książę suzdalsko-niżnonowogrodzki widząc nadciągającą z Moskwy armię opuścił Włodzimierz i znowu skrył się w Suzdalu. Tym razem Dymitr Doński nie okazał łaski i podjął wysiłek oblężenia grodu, w którym schował się Dymitr Foma. [więcej]
1363 Niedługo potem Dymitr Doński przyjął posłańca z Niżnego Nowogrodu od Andrzeja Konstantynowicza, który błagał o przebaczenie dla brata Dymitra. Dymitr Doński zgodził się pod warunkiem, że Dymitr Foma opuści Suzdal i uda się pod opiekę starszego brata do Niżnego Nowogrodu. [więcej]
1363 W 1363 roku Dymitr Doński zmuszony był interweniować zbrojnie w Rostowie z powodu buntu tamtejszego księcia Konstantyna Wasiliewicza. [więcej]
1363 W 1363 roku Dymitr Doński ujęto również dwóch kolejnych zbuntowanych książąt starodubskiego Iwana Fiodorowicza i galickiego Dymitra. [więcej]
Lato 1363 Latem 1363 roku kolejna fala dżumy pojawiła się w księstwie moskiewskim. [więcej]
27 grudzień 1364 Jesienią 1364 roku z powodu ciągle szalejącego w Moskwie morowego powietrza zmarł brat Dymitra Dońskiego Iwan, a 27 grudnia opuściła ten świat ich matka Aleksandra. [więcej]
1365 W 1365 roku, po śmierci księcia niżnonowogrodzkiego Andrzeja, doszło w rodzinie Konstantynowiczów do rozłamów. Tron w Niżnym Nowogrodzie niespodziewanie zajął najmłodszy z braci Borys i nie chciał ustąpić. W tych okolicznościach Dymitr Foma zwrócił się o pomoc w rozstrzygnięciu sporu do Dymitra Dońskiego. [więcej]
1365 Dymitr Doński przyjął propozycję Dymitra Konstantynowicza i aby załagodzić spór braci poprosił Metropolitę Aleksego o przygotowanie poselstwa do zbuntowanego Borysa. Z książęcą misją do Niżnego Nowogrodu wyruszyli archimandryta Paweł i ihumen Gierasim. [więcej]
1365 Misja pierwszego poselstwa wysłanego do Niżnego Nowogrodu zakończyła się fiaskiem. Wówczas Dymitr Doński postanowił dać jeszcze jedną szansę Borysowi Konstantynowiczowi na okazanie pokory. W tym celu do Niżnego Nowogrodu wysłany został ihumen niewielkiego monasteru pustelniczego Sergiusz, który udał się w drogę na pieszo. Kiedy dotarł na miejsce okazało się, że jego przybycie nie skłoniło uzurpatora do uległości. Bez efektu pozostał nawet nakaz zamknięcia wszystkich cerkwi w mieście. [więcej]
1365 Kiedy do Dymitra Dońskiego dotarła wieść o zatwardziałej postawie Borysa Konstantynowicza, moskiewskiemu księciu pozostała już tylko ostatnia możliwość. W rezultacie do Niżnego Nowogrodu wysłane zostały zbrojne oddziały z Moskwy i Suzdalu. Dopiero perspektywa wojny skłoniła Borysa Konstantynowicza do uległości, który aby nie dopuścić do rozlewu krwi udał się do Bierieżca położonego nieco powyżej ujścia Klaźmy i tam ukorzył się i pojednał z bratem. W konsekwencji zaistniałych wydarzeń tron w Niżnym Nowogrodzie zajął Dymitr Foma. [więcej]
Lato 1365 W lecie 1365 roku doszczętnie spłonęła Moskwa. W kronikach zapisano, że takiego pożaru dotąd nie widziano. [więcej]
18 styczeń 1366 18 stycznia 1366 roku Dymitr Doński poślubił córkę księcia suzdalsko-niżnonowogrodzkiego Dymitra Konstantynowicza Jewdokię. Ślub odbył się w Kołomnie ponieważ Moskwa nie podniosła się jeszcze po pożarze z ubiegłego lata. [więcej]
Styczeń 1366 W styczniu 1366 roku Dymitr Doński podjął decyzję o budowie kamiennego grodu w Moskwie. [więcej]
1367 W 1367 roku wciąż trwały prace budowlane, w wyniku których Moskwa stała się kamiennym grodem. [więcej]
1367 W 1367 roku Dymitr Doński gościł w Moskwie Wasyla Michajłowicza Kaszyńskiego, który przybył po pomoc, oskarżając się na bratanka Michała Aleksandrowicza Mikulińskiego i biskupa twerskiego. [więcej]
1367 W 1367 roku Dymitr Doński wspomógł zbrojnie Wasyla Michajłowicza Kaszyńskiego w sporze z Michałem Aleksandrowiczem Mikulińskim. Doszło do oblężenia i zdobycia Wiertiazina, który oddano księciu Jeremiejowi a Michał Mikuliński zbiegł i udał się po pomoc do swojego szwagra Olgierda Giedyminowicza. [więcej]
27 październik 1367 27 października 1367 roku wspomagany oddziałami Olgierda Giedyminowicza Michał Aleksandrowicz Mikuliński wkroczył do niebronionego Tweru. Tym sposobem stał się Michałem II Twerskim. Siła jego armii była na tyle duża, że niebawem poddali mu się Wasyl Michajłowicz Kaszyński i Jeremiej Wiertiazinski. [więcej]
Listopad 1367 W listopadzie 1367 roku do Moskwy przybył ze skargą książę Jeremiej, któremu ponownie Michał Aleksandrowicz odebrał Wiertiazin. Dymitr Doński wezwał do siebie tego ostatniego, aby w pokojowy sposób rozstrzygnąć rodzinny spór. [więcej]
Listopad 1367 Michał Aleksandrowicz przebył na wezwanie Dymitra Dońskiego do Moskwy, lecz po procesie sądowym został uwięziony. [więcej]
Grudzień 1367 Michał Aleksandrowicz uwolniony został z więzienia Dymitra Dońskiego dopiero podczas wizyty tatarskich dygnitarzy. Zmuszony został oddać księciu Jeremiejowi Wiertiazin. Uraza jakiej doznał Michał Aleksandrowicz zapowiadała nadchodzące kłopoty. [więcej]
Lato 1368 Latem 1368 roku Dymitr Doński zmuszony był zbrojnie wkroczyć na terytorium Michała II Twerskiego. Ten ostatni ponownie udał się po pomoc do Wilna. [więcej]
Jesień 1368 Wizyta Michała II Twerskiego u Olgierda Giedyminowicza poskutkowała litewską wyprawą odwetową. Litewski władca zebrał wojsko i wyruszył w kierunku Moskwy. Pod naporem najeźdźcy szybko poddała się graniczna Chołchoła, zdobyty został Oboleńsk. Potem Litwini przystąpili do oblężenia Możajska. [więcej]
Jesień 1368 Powiadomiony o litewskiej agresji Dymitr Doński zebrał wojska i wysłał je naprzeciw najeźdźcom. Doszło do bitwy nad rzeczką Trostną, na północ od Ruzy gdzie wojska Olgierda Giedyminowicza odniosły zupełne zwycięstwo. [więcej]
Jesień 1368 Spodziewający się litewskiego ataku na Moskwę Dymitr Doński nakazał spalenie podgrodzia. [więcej]
Jesień 1368 Cztery dni stały pod opasanym kamiennym murem moskiewskim kremlem wojska Olgierda Giedyminowicza, następnie zrezygnowane odstąpiły. Decyzja Dymitra Dońskiego podjęta w styczniu 1366 roku o umocnieniu grodu okazała się słuszna. [więcej]
Jesień 1368 Olgierd Giedyminowicz, któremu nie udało się zdobyć dobrze umocnionego moskiewskiego kremla, postanowił ukarać Dymitra Dońskiego. Podczas odwrotu rabowano i palono wszystko co było możliwe. Oprócz tego w Twerze zasiadł ponownie Michał Aleksandrowicz. [więcej]
Jesień 1368 Po fatalnym w skutkach najeździe Litwinów Dymitr Doński skupił swoje działania na wspieraniu poddanych, których zadaniem było jak najszybsze odbudowanie tego co zostało spalone i aby znowu powróciło życie w spustoszonych terytoriach księstwa moskiewskiego. [więcej]
Grudzień 1368 W grudniu 1368 roku do zniszczonego wielkim pożarem Nowogrodu Wielkiego Dymitr Doński wysłał w roli namiestnika swojego stryjecznego brata Włodzimierza Andriejewicza. [więcej]
1369 Na początku 1369 roku do Juriewa, gdzie Inflantczycy uwięzili kupców nowogrodzkich, Dymitr Doński wysłał posła, który dowiedział się o przygotowaniach do wojenny. [więcej]
Lato 1369 W związku z tym, że Światosław Iwanowicz Smoleński w poprzednim roku wziął dział u boku Olgierda Giedyminowicza w łupieżczym najeździe na Księstwo Moskiewskie, latem 1369 roku oddziały Dymitra Dońskiego przedsięwzięły wyprawę karną na Smoleńsk i Briańsk. Oprócz tego Metropolita Aleksy nałożył na Światosława Iwanowicza ekskomunikę. [więcej]
Lato 1369 W ramach wzmacniania księstwa Dymitr Doński zlecił budowę nowego grodu w Perejasławiu. [więcej]
Wiosna 1370 Wiosną 1370 roku w Moskwie Dymitr Doński gościł Michała syna nieżyjącego już Wasyla Michajłowicza Kaszyńskiego. Przybysz skarżył się moskiewskiemu księciu na niesprawiedliwości jaki spotykają go ze strony Michała II Twerskiego. [więcej]
Wiosna 1370 Wiosną 1370 roku do Moskwy przybyli posłowie Michała II Twerskiego z prośbą o pokój. Dymitr Doński odrzucił propozycję. W konsekwencji Michał II Twerski podobnie jak dwa lata wcześniej udał się po pomoc do Olgierda Giedyminowicza. [więcej]
Wiosna 1370 Po ucieczce Michała II Twerskiego na Litwę wojska Dymitra Dońskiego zajęły jego włości. [więcej]
Listopad 1370 Jesienią 1370 roku granice moskiewskiego księstwa przekroczyły wojska Olgierda Giedyminowicza i Michała II Twerskiego. Próbowały zdobyć Wołokołamsk, lecz trzydniowe oblężenie grodu nie przyniosło spodziewanych skutków. [więcej]
Listopad / grudzień 1370 Na przełomie listopada i grudnia 1370 roku oddziały litewskie stanęły pod Moskwą, w której przebywał Dymitr Doński. Po kilku dniach zwiadowcy donieśli Olgierdowi Giedyminowiczowi, że wokół Moskwy zbierają się oddziały dowodzone przez Włodzimierza Andriejewicza Chrobrego z zamiarem uderzenia na Litwinów. W tych okolicznościach litewski władca wysłał do Dymitra Dońskiego posłów z propozycją wieczystego pokoju. [więcej]
Grudzień 1370 Dymitr Doński odrzucił propozycję wieczystego pokoju. Wyraził zgodę na półroczny rozejm. Olgierdowi Giedyminowiczowi nie pozostało nic innego jak przyjąć warunki, zwinąć oblężenie Moskwy i powrócić na Litwę. Na mocy uzgodnień Michał Aleksandrowicz mógł ponownie zająć tron w Twerze. [więcej]
1371 Wiosną 1371 roku Michał II Twerski podążył do siedziby Mamajs z prośbą o jarłyk na Księstwo Włodzimierskie. Chan tatarski tylko na to czekał. Spełnił prośbę przybysza i wysłał swojego posła Sary-chożę, aby reprezentował go na uroczystościach wyniesienia na tron nowego wielkiego księcia włodzimierskiego. Gdy się o tym dowiedział Dymitr Doński zabronił poddanym poddawać się Michałowi II Twerskiemu i zablokował szlak wodny przez Nerlę z Tweru do Włodzimierza. [więcej]
1371 Odpowiedzią Michała Aleksandrowicza na zablokowanie drogi z Tweru do Włodzimierza przez Dymitra Dońskiego był łupieżczy najazd na graniczący z księstwem twerskim Bieżeck. [więcej]
1371 W konsekwencji zablokowania drogi z Tweru do Włodzimierza przez Dymitra Dońskiego nie doszło do wyniesienia Michała II Twerskiego na władcę Księstwa Włodzimierskiego. Wówczas poseł tatarski Sary-choża udał się do Moskwy, gdzie został niebotycznie ugoszczony przez Dymitra Dońskiego. [więcej]
Lato 1371 Latem 1371 roku Dymitra Dońskiego udał się z wizytą do chana tatarskiego Mamaja. Towarzyszyli mu książę rostowski Andrzej Fiodorowicz i Metropolita Aleksy. Obecność Dymitra Dońskiego w stolicy Ordy zakończyła się sukcesem. Został ponownie obdarowany wielkim jarłykiem włodzimierskim. [więcej]
Lato 1371 Podczas nieobecności Dymitra Dońskiego do Moskwy przybyli posłowie Olgierda Giedyminowicza z propozycjami przedłużenia rozejmu i zawarcia mariażu Włodzimierza Andriejewicza z córką litewskiego władcy. Metropolita Aleksy w imieniu Dymitra Dońskiego zawarł z Litwinami porozumienie, w myśl którego wyrażono zgodę na realizację litewskich postulatów. Na mocy uzgodnionego układu Moskwa miała również odzyskać terytoria zajęte w ostatnim okresie przez Michała II Twerskiego. [więcej]
Lato 1371 W drodze do lub od Mamaja Dymitr Doński odwiedził Olega Iwanowicza Riazańskiego. Ten ostatni zwrócił się z prośbą o oddanie mu grodu Łopasnia. Ponieważ był to ważny strategicznie gród, książę moskiewski odmówił. To zapewne stało się kością niezgody pomiędzy sąsiadami. [więcej]
Jesień 1371 Powracający z wizyty u Mamaja do Moskwy Dymitr Doński przywiózł ze sobą syna Michała II Twerskiego Iwana, za którego spłacił długi zaciągnięte w Ordzie. [więcej]
Jesień 1371 Po powrocie z do Moskwy Dymitr Doński przyjął wysłanników z Nowogrodu Wielkiego, z którymi zawarł nową umowę regulującą wzajemne stosunki. [więcej]
Jesień 1371 Jesienią 1371 roku Dymitr Doński wsparł zbrojnie wojska Nowogrodu Wielkiego, wspólnie z którymi z Bieżeckiego Wierchu usunięto siedzącego tam namiestnika Michała II Twerskiego. [więcej]
Jesień 1371 Gdy oddziały Dymitra Dońskiego uczestniczyły w zbrojnej wyprawie Nowogrodu Wielkiego na Bieżecki Wierch, wojska Olega Iwanowicza Riazańskiego zaatakowały Łopasnię, tę samą, której oddania kilka miesięcy wcześniej odmówił Dymitr Doński. [więcej]
14 grudzień 1371 14 grudnia 1371 roku wojsko Dymitra Dońskiego opuściło Moskwę i ruszyło na Riazań. Była to akcja zbrojna przygotowana w odwecie za próbę odebrania Łopasni. Armia moskiewskiego księcia dowodzona przez Dymitra Bobroka pokonała oddziały Olega Iwanowicza w bitwie pod Skorniszczewem. W miejsce usuniętego Olega Iwanowicza Dymitr Doński posadził na riazańskim tronie jego stryjecznego brata księcia prońskiego Włodzimierza Dmitrijewicza. [więcej]
Grudzień 1371 W grudniu 1371 roku żona Dymitra Dońskiego obdarowała go drugim synem. Noworodek otrzymał imię Wasyl I. [więcej]
1372 Na początku 1372 roku Michał II Twerski zaatakował należący do Dymitra Dońskiego Dmitrow. [więcej]
1372 Na początku 1372 roku Kiejstut Giedyminowicz wraz z braćmi i synem Witoldem zaatakowali Perejasław Zaleski należący do Dymitra Dońskiego. W drodze powrotnej Litwini spustoszyli Kaszyń i okolice. [więcej]
1372 Na początku 1372 roku Oleg Iwanowicz usunął z Riazania stronnika Dymitra Dońskiego Włodzimierza Dmitrijewicza Prońskiego. [więcej]
Maj 1372 W maju 1372 roku doszło do bitwy pod Torżokiem w trakcie której armia Michała II Twerskiego pokonała oddziały nowogrodzian pod dowództwem Aleksandra Obakunowicza.
Grudzień 1372 W grudniu 1372 roku Dymitr Doński dowiedział się, że Włodzimierza Dmitrijewicza Prońskiego nie ma już wśród żywych. Tym sposobem zniknął jeden ze sprzymierzeńców Moskwy. [więcej]
Czerwiec 1373 W czerwcu 1373 roku Olgierd Giedyminowicz po raz kolejny przekroczył granice Księstwa Moskiewskiego. Dymitr Doński wyruszył stawić mu czoło. Obie armie spotkały się pod Lubuckiem, gdzie doszło do kilku mniejszych starć. Po kilku dniach bezczynnego postoju obu armii zawarto wieczysty pokój. [więcej]
Lato 1373 Latem 1373 roku wódz tatarski Mamaj wyprawił się na ziemie ruskie. Na początek złupił terytorium Olega Iwanowicza Riazańskiego. Dymitr Doński widząc co się dzieje, wykorzystał zgromadzone przeciwko Olgierdowi Giedyminowiczowi wojsko i ruszył w kierunku granicy, aby stawić opór ewentualnej agresji tatarskiej. Po kilku dniach oczekiwania w gotowości bojowej okazało się, że oddziały Mamaja usatysfakcjonowane złupieniem posiadłości Olega Iwanowicza Riazańskiego zawróciły. Tym sposobem Księstwo Moskiewskie nie poniosło szkody. [więcej]
1374 W 1374 roku Dymitr Doński oddał Michałowi II Twerskiemu jego syna Iwana, przetrzymywanego w moskiewskim areszcie od jesieni 1371 roku. [więcej]
17 wrzesień 1374 17 września 1374 roku zmarł tysiącznik Wasyl Wieljaminow, który był bratem matki Dymitra Dońskiego. [więcej]
1374 / 1375 Od września 1374 roku kuzyn Dymitra Dońskiego Iwan Wieljaminow oczekiwał nominacji na stanowisko tysiącznika, które teoretycznie należało mu się po zmarłym ojcu. Na przełomie 1374 i 1375 roku Dymitr Doński nieoczekiwanie zlikwidował ten urząd. [więcej]
Styczeń 1375 Na początku 1375 roku gościem Dymitra Dońskiego w Moskwie był książę kaszyński Wasyl, wnuk zmarłego Wasyla Michajłowicza. Przybysz skarżył się na postępowanie Michała II Twerskiego, który odebrał mu rodową dzielnicę. [więcej]
Wielkanoc 1375 Przed Wielkanocą 1375 roku Iwan Wieljaminow w tajemnicy opuścił Moskwę. Szpiedzy donieśli Dymitrowi Dońskiemu, że udał się do Michała II Twerskiego. Taki sojusz oznaczał kolejny kłopoty.
14 lipiec 1375 14 lipca 1375 roku Michał II Twerski otrzymał od Mamaja jarłyk na Wielkie Księstwo Włodzimierskie. Tego samego dnia wysłał do Moskwy posłów, którzy wręczyli Dymitrowi Dońskiemu wypowiedzenie wojny. Niebawem na terytorium moskiewskiego księcia weszły wrogie wojska. [więcej]
Lipiec 1375 Pod koniec lipca 1375 roku większość Księstwa Moskiewskiego była spustoszona przez oddziały Michała II Twerskiego składające się z Tatarów i Litwinów. Dymitr Doński pełen obaw o przyszłość i wierność wasali oczekiwał na oddziały pospolitego ruszenia, które miały stawić czoła najeźdźcom. [więcej]
Sierpień 1375 Na początku sierpnia 1375 roku do Wołokołamska zaczęły przybywać wojska sojuszników Dymitra Dońskiego, aby podjąć walkę ze zbuntowanymi Michałem II Twerskim i Iwanem Wieljaminowem. [więcej]
Sierpień 1375 Po zakończeniu koncentracji wojsk w Wołokołamsku. Dymitr Doński podążył na wojnę z Michałem II Twerskim. Na początek oddziały moskiewskiego księcia zajęły Mikulin. [więcej]
Sierpień 1375 Kolejnym etapem wojny Dymitra Dońskiego z Michałem II Twerskim było oblężenie Tweru. W kierunku stolicy Michała II Twerskiego podążał oddział przysłany przez Olgierda Giedyminowicza. Litwini, ujrzawszy, że terytorium księcia twerskiego patrolowane jest przez oddziały sprzymierzone z Moskwą postanowili nie wtrącać się i zarządzili odwrót. [więcej]
Sierpień 1375 Aby wspomóc Dymitra Dońskiego w karnej ekspedycji przeciwko Michałowi II Twerskiemu się pod Twerem zjawiły się również posiłki z Nowogrodu Wielkiego. [więcej]
Wrzesień 1375 Po trwającym miesiąc oblężeniu Tweru Michał Aleksandrowicz poddał się. Dymitr Doński zażądał od niego całkowitego poddania się włącznie z pomocą zbrojną przeciwko Mamajowi i Olgierdowi Giedyminowiczowi. [więcej]
Jesień 1375 Jesienią 1375 roku w odwecie za upokorzenie Michała II Twerskiego oddziały Olgierda Giedyminowicza spustoszyły okolice Smoleńska, a wojska chana tatarskiego Mamaja wioski pod Niżnym Nowogrodem. [więcej]
30 sierpień 1378 30 sierpnia 1378 roku na Kuczkowym Polu pod Moskwą z rozkazu Dymitra Dońskiego ścięty mieczem został zdrajca Iwan Wieljaminow. Był to najstarszy zapisany w kronikach przypadek wykonania kary śmierci w Moskwie. [więcej]
8 wrzesień 1380 8 września 1380 roku Dymitr Doński pokonał wojska tatarskiego wodza Mamaja w bitwie na Kulikowym Polu.
Wrzesień 1382 We wrześniu 1382 roku wojska tatarskie chana Tochtamysza zdobyły i spaliły Moskwę. [więcej]
Złota myśl na dziś

Szukaj:


Ważne bitwy

Skorniszczew 1371

Lubuck 1373

Zapisz się na bezpłatny newsletter:


Poprzednik: Iwan II Piękny
Żony i potomstwo:

Żoną Dymitra została w 1366 roku Jewdokia - córka księcia suzdalsko-niżnonowogrodzkiego Dymitra Konstantynowicza.

  1. Daniel (1371—?)
  2. Wasyl I
  3. Jerzy (1374—1434)
  4. Siemion (1379 -?)
  5. Iwan (1380-?)
  6. Andrzej (1382-?),
  7. Piotr (1385—1428)
  8. Konstanty (1389-?);
  9. Anna (1387-?)
  10. Zofia (1387-?)
  11. Maria (1394-?)
  12. Anastazja (1397-?)
Następca: Wasyl I

Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości



Copyright © 2006-2020 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

#Dymitr_Doński
#DymitrDoński
164

...
ozdoba

[Zamknij]

W tym serwisie stosuje się pliki cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, dzięki temu dostosowuje się on do Twoich indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz w każdym czasie dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.