ozdoba

TEOFANO

ozdoba
Władcy Niemiec
Karol I Wielki
Ludwik I Pobożny
Lotar I
Ludwik II Niemiecki
Karloman
Ludwik III Młodszy
Karol III Gruby
Arnulf z Karyntii
Ludwik IV Dziecię
Konrad I
Henryk I Ptasznik
Otton I Wielki
Otton II Rudy
Otton III
Henryk II Święty
Konrad II
Henryk III
Henryk IV
Henryk V
Lotar III
Konrad III
Fryderyk I Barbarossa
Henryk VI
Filip Szwabski
Otton IV Welf
Fryderyk II Hohenstauf
Konrad IV Hohenstauf
Rudolf I Habsburg
Adolf z Nassau
Albrecht I Habsburg
Henryk VII Luksemburski
Ludwik IV Bawarski
Karol IV Luksemburski
Wacław I
Ruprecht z Palatynatu
Zygmunt I Luksemburski
Albrecht II Habsburg
Fryderyk III Habsburg
Maksymilian I
Karol V
Ferdynand I
Maksymilian II
Rudolf II
Maciej I
Ferdynand II
Ferdynand III Habsburg
Leopold I
Józef I
Karol VI
Karol VII
Franciszek I
Józef II
Leopold II
Franciszek II
Teofano
Dynastia: Bizantyjska
Urodzona: pomiędzy 955-960 rokiem
w Konstantynopolu
Zmarła: 15 czerwca 991 roku
w Nijmegen

Zgodnie ze swym życzeniem została pochowana w klasztorze św. Pantaleona w Kolonii.

Rodzice: Konstantyn Skleros
i Zofia Fokaina
14 kwiecień 972 W kwietniu 972 roku Teofano została przywieziona przez arcybiskupa Gerona do Italii, aby po raz pierwszy ujrzeć swego przyszłego małżonka, a następnie wyjść za niego za mąż. W Benewencie przyjął ją biskup Metz Dytryk. Olbrzymie wiano, które przypłynęło z nią, z pewnością ucieszyło jej teścia. W zamian Otton I nadał jej liczne ziemie położone w Italii oraz w Rzeszy. Choć nie była tą właściwą księżniczką, czyli "urodzoną w purpurze", to, mimo wszystko, 14 kwietnia 972 roku w Rzymie została cesarzową, przynosząc w posagu oprócz złota również pokój w południowej Italii. [więcej]
Sierpień 972 W sierpniu 972 roku Teofano wraz z mężem i teściem przybyła do Niemiec. Nieprzychylny jej Alpert z Metz napisał o niej, że: Teofano rozmawia za dużo, nosi drogie szaty i kąpie się każdego dnia, a na domiar złego przy jedzeniu używa nieznanego i ekstrawaganckiego przyrządu z dwoma szpikulcami. [więcej]
Czerwiec 978 W czerwcu 978 roku Teofano przebywała wraz z mężem w Akwizgranie. Niespodziewanie miasto zaatakował Lotar I, który liczył na pojmanie Ottona II. Szybka reakcja małżonków, którzy ratowali się ucieczką, ocaliła im wolność. [więcej]
Listopad 980 W listopadzie 980 roku Teofano udała się wraz z mężem i malutkim Ottonem III do Italii. [więcej]
Kwiecień 982 Kwiecień 982 roku Teofano spędziła u boku męża w obozie wojskowym pod Tarentem.
7 grudzień 983 Dzień śmierci swego małżonka Teofano spędziła w Rzymie przy jego grobie i zadbała o spokój jego duszy, między innymi obdarowując bogatymi podarkami biskupa Pragi Wojciecha, który zatrzymał się w Rzymie w czasie swojej pielgrzymki do Jerozolimy. Ten miał w ramach odpłaty wspominać zmarłego cesarza w swoich modlitwach.
29 Czerwca 984 W połowie 984 roku, po kilkuletnim pobycie w Italii, Teofano przybyła do Niemiec ratować syna, zabranego przez Henryka Kłótnika. [więcej]
984 W 984 roku Teofano zatrudniła w roli nauczycieli młodego Ottona III dwóch znakomitych mężów z Saksonii: grafa Hoikę oraz grafa, a zarazem duchownego, Bemwarda, późniejszego biskupa Hildesheim. Pierwszy z nich miał zapewne szkolić Ottona w posługiwaniu się bronią i edukować go w rozmaitych dworskich i rycerskich sprawnościach, drugi zaś był odpowiedzialny za kształcenie duchowe i ogólne wychowanie króla.
985 W 985 roku Teofano wzięła czynny udział w łagodzeniu konfliktu w Lotaryngii po tym, jak Lotar I zdobył Verdun i uwięził kilku dostojników. [więcej]
986 W czasie Wielkanocy roku 986 Teofano brała udział w ponownej koronacji swojego syna w Kwedlinburgu. Po uroczystościach oficjalnie przejęła regencję nad małoletnim. [więcej]
988 W 988 roku Teofano brała udział w mediacjach mających na celu pokojowe zakończenie sporu pomiędzy królem Francji Hugonem Kapetem i Karolem Lotaryńskim. Arbitraż, niestety, zakończył się fiaskiem.
989 Jesienią 989 roku Teofano, sama, bez syna, udała się w podróż do Rzymu. Starała się zapobiec słabnięciu wpływów cesarskich w Italii.
990 Wczesnym latem Teofano wróciła z Italii do Niemiec.
990 W 990 roku Teofano wsparła oddziałem zbrojnych polskiego księcia Mieszka I, lecz infantylne zachowanie niemieckich dowódców o mało nie doprowadziło do tragedii. [więcej]
Złota myśl na dziś

Szukaj:


Zapisz się na bezpłatny newsletter:


Mężowie i dzieci:

14 kwietnia 972 roku w Rzymie poślubiła Ottona II.

  1. Adelajda (977-1043) - ksieni w Kwedlinburgu
  2. Zofia (978-1039) - opatka w Gandersheim i Essen
  3. Matylda (979-1025) - żona Ezzona, hrabiego-palatyna Lotaryngii, matka królowej Polski - Rychezy
  4. Otton III
  5. Nieznana z imienia córka, bliźniaczka Ottona, przeżyła tylko kilka miesięcy.

Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości



Copyright © 2006-2019 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

#Teofano
#Teofano
772

...
ozdoba

[Zamknij]

W tym serwisie stosuje się pliki cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, dzięki temu dostosowuje się on do Twoich indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz w każdym czasie dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.