ozdoba

MENDOG

(1235-1263)

ozdoba
Władcy Litwy
Mendog
Treniota
Wojsiełk
Szwarno
Trojden Litewski
Dowmunt
Butygejd
Butywid (Pukuwer)
Witenes
Giedymin
Jawnuta Giedyminowicz
Olgierd Giedyminowicz
Jagiełło
Kiejstut Giedyminowicz
Skirgiełło
Witold Kiejstutowicz
Świdrygiełło
Zygmunt Kiejstutowicz
Władysław Warneńczyk
Kazimierz Jagiellończyk
Aleksander Jagiellończyk
Zygmunt Stary
Zygmunt August
Mendog
Dynastia: Mendoga
Urodzony: około 1203 roku
Zmarł: 12 września 1263 roku
Rodzice: Ryngold
Zima 1219 / 1220 Zimą przełomu 1219 i 1220 roku Mendog wziął udział w zgromadzeniu, na którym Litwini zawarli układ z księstwem halicko-włodzimierskim. [więcej]
22 wrzesień 1236 Żmudź to kraina położona w dorzeczu dolnego Niemna, a Auksztota leżała nad górnym biegiem tej rzeki. 22 września 1236 roku Żmudzini odnieśli wspaniałe zwycięstwo w bitwie na bagnach pod Szawlami nad oddziałami Zakonu Kawalerów Mieczowych, które powracały z wyprawy łupieskiej na tereny należące do Żmudzi. Dowódcą Żmudzinów był prawdopodobnie Wykint, który swoją stolicę posiadał w Twerach. Kroniki zapamiętały wiktorię głównie z tego powodu, że na polu bitwy poległ sam mistrz inflancki Volquin. Żmudź wówczas nie podlegała jeszcze Mendogowi, który zajęty był scalaniem ziem należących do Auksztocian. [więcej]
1238 W 1238 roku Mendog za namową Daniela I Halickiego spustoszył Mazowsze Konrada I Mazowieckiego. [więcej]
1240 Około 1240 roku Mendog przejął władzę nad ówczesną Litwą, która leżała w obrębie dzisiejszej litewskiej krainy nazwanej Auksztota. Po umocnieniu panowania rozpoczął dynamiczny podbój. [więcej]
1240 Około 1240 roku Mendog przejął władzę nad Żmudzią wypędzając żmudzkiego księcia Wykinta, który uszedł na dwór Daniela Halickiego.
1241 Około 1241 roku Mendog uczynił swego syna Wojsiełka władcą w Rusi Czarnej.
1244-1245 W latach 1244-1245 Mendog prowadził walki na Mierzei Kurońskiej.
1244 W 1244 roku Mendog próbował zdobyć krzyżacki zamek Amboten, położony w pobliżu żmudzkiej włości Ceclis, ale wysiłek Litwina okazał się daremny. [więcej]
Sierpień 1245 W sierpniu 1245 roku Mendog wsparł Daniela I Romanowicza oddziałem zbrojnych. [więcej]
1245 Około 1245 roku Mendog nazywany jest "najwyższym królem". W tym czasie w jego rękach skupione są niemal wszystkie ziemie Litwinów, południowa Selia, Ruś Czarna, prawdopodobnie Mińsk oraz Brasław. [więcej]
1248 W 1248 roku Towciwił i Edywid, bratankowie Mendoga panujący w Połocku, okazali nieposłuszeństwo. Władca Litwy wysłał ich na wyprawę w kierunku Smoleńska, a w tym czasie zebrawszy armię zajął ich posiadłości. Młodzi książęta, gdy dowiedzieli się o tym podstępie, zbiegli do Daniela Halickiego, co dało początek procesowi montowania koalicji przeciwko Mendogowi, do której obok Rusi Halicko-Włodzimierskiej przystąpili Krzyżacy inflanccy oraz Jaćwingowie i południowa Żmudź. [więcej]
1249 W 1249 roku Daniel Halicki wraz z Towciwiłem kilkakrotnie napadali i pustoszyli ziemie należące do Mendoga. Pierwsze uderzenie spadło na Ruś Czarną. Następnie Towciwił na czele Połowców i wojsk ruskich wyprawił się na Litwę. [więcej]
1250 W 1250 roku Zakon Inflancki pod wodzą mistrza inflanckiego Andrzeja von Steyer (von Stirland) spustoszył Nalszczany, ziemię rodową Mendoga, i Żmudź. [więcej]
1250 W 1250 roku terytorium Mendoga zostało od południa zaatakowane przez oddziały Daniela I Halickiego. [więcej]
1250 Trudne położenie, w jakim znalazła się Litwa otoczona nieprzyjaciółmi, zmusiło Mendoga do rozpoczęcia rokowań. Jeszcze w 1250 roku litewski władca wysłał do wielkiego mistrza posłów z darami. [więcej]
1251 Aby zachować pokój, Mendog został zmuszony do złożenia obietnicy przyjęcia chrztu. Przysięgi dotrzymał wiosną 1251 roku wstępując w szeregi chrześcijan. Podczas ceremonii, którą celebrował biskup chełmiński Heidenryk (Heidenreich), zauważono, że litewski władca zrobił to wyjątkowo niechętnie. [więcej]
1251 W 1251 roku Mendog zaatakowany został przez Towciwiła. Unikając starcia schronił się w grodzie Woruta. Tu z dużym powodzeniem odparł atak bratanka i zmusił go do odwrotu. Niedługo potem nastąpiło odwetowe natarcie Mendoga na żmudzki gród Twiremet (Twery), zakończone porażką agresorów. [więcej]
1252 Chrzest Mendoga spowodował, że Zakon Inflancki stał się jego sojusznikiem. W 1252 roku władca Litwy przystąpił do ofensywy, dzięki której udało mu się opanować sytuację i przeciągnąć na swoją stronę Jaćwingów i Żmudzinów. [więcej]
1252 Pod koniec 1252 roku Mendog do Daniela I Romanowicza wysłał posłów z propozycją pokoju. Oferta litewskiego władcy została odrzucona.
Początek 1253 Na początku 1253 roku Mendog rozprawił się ze swym krewniakiem Tewtywiłem, rezydującym na północy księstwa. Pokonany Tewtywił zbiegł i schronił się u Daniela I Halickiego. [więcej]
Czerwiec / lipiec 1253 Na przełomie czerwca i lipca 1253 roku w Nowogródku dzięki poparciu Krzyżaków i za zgodą papieża Mendog został pierwszym królem Litwy. Pomoc w ochrzczeniu się i zdobyciu korony stała się w przyszłości mocnym argumentem, wykorzystywanym przez braci zakonnych szczególnie przy okazji darowizn władcy Litwy na rzecz Krzyżaków. W latach 1253-1259 powstał szereg dokumentów, poświadczających ustępstwa terytorialne Mendoga na rzecz Zakonu. W ich treści powtarza się ten sam motyw: oddanie ziemi braciom Zakonu Inflanckiego odbywa się z ramach królewskiej wdzięczności za doprowadzenie do jego ochrzczenia i za to, że dzięki ich pomocy został koronowany na króla całej Litwy. [więcej]
1253 W 1253 roku Mendog przyznał kupcom z Rygi przywileje handlowe. [więcej]
1254 / 1255 Na przełomie 1254 i 1255 roku Mendog za pośrednictwem swego syna Wojsiełka zawarł z Danielem Halickim pokój, wzmocniony w następnym roku małżeństwem syna księcia Rusi Szwarno z córką króla Litwy. W myśl wynegocjowanego wówczas traktatu Ruś Czarna z Nowogródkiem jako lenno Litwy została oddana synowi Daniela Romanowi. [więcej]
6 marzec 1255 6 marca 1255 roku papież Aleksander IV wystawił bullę, w której chwalił Mendoga za zwalczanie niewiernych Rusinów oraz wyraził zgodę na królewską koronację syna litewskiego władcy. [więcej]
1257 W 1257 roku Krzyżacy inflanccy przygotowali projekt, zgodnie z którym Mendog miałby darować Zakonowi całą Żmudź. Negocjacje, do których przystąpiono później, nie doprowadziły jednak do ugody.
1258 / 1259 Zimą 1258/1259 roku wschodnia Litwa została spustoszona przez Tatarów pod wodzą Burundaja. Niedługo potem armia Mendoga samodzielnie wypędziła Tatarów ze swojego terytorium.
1259 Dokumentem z 1259 roku Mendog darował Zakonowi Żmudź (z wyłączeniem rozdanych biskupowi misyjnemu Litwy połówek trzech włości: Rosienie, Betygoła i Ławków). Akt darowizny nie sprawił, że Żmudzini poddali się Krzyżakom, a wręcz przeciwnie – odtąd skuteczniej bronili swojej niepodległości. [więcej]
13 lipiec 1260 13 lipca 1260 roku armia Zakonu Krzyżackiego została rozbita w bitwie pod Durben przez oddziały Litwinów i Żmudzinów. Mendog wsparł tych ostatnich oddziałem zbrojnych. [więcej]
1260 W 1260 roku Mendog spustoszył północne Mazowsze łącznie z Ciechanowem i Płockiem. [więcej]
1260-1261 W 1260 lub 1261 roku Mendog zawarł przymierze z kujawskim władcą Kazimierzem I. [więcej]
1261 W 1261 roku Mendog postanowił porzucić wiarę chrześcijańską. Głównym czynnikiem, który popchnął władcę Litwy do tego kroku, były wspaniałe zwycięstwa Żmudzinów w walkach z Krzyżakami. Wódz Żmudzinów Treniota poddał się jego władzy w zamian za odstąpienie od Krzyżaków i od chrześcijaństwa. [więcej]
1261 W 1261 roku Mendog zawarł z Aleksandrem I Newskim przymierze, skierowane przeciw Krzyżakom. Do sojuszu przyłączyły się również dwa księstwa znad Dźwiny - Połock Towciwiła oraz Witebsk.
1262 W 1262 roku Mendog uczestniczył w najeździe łupieskim na Wołyniu. [więcej]
Czerwiec 1262 W czerwcu 1262 roku oddziały Mendoga najechały Mazowsze, podczas tej wyprawy zginął mazowiecki książę Siemowit I. Spustoszone zostało wówczas Chełmno oraz Płock.
1262/1263 Zimą 1262/63 roku połączone armie Żmudzinów i Mendoga spustoszyły Inflanty w pobliżu Wenden, Dorpatu, Parnawy, Dunamunde. [więcej]
1263 Po spektakularnych sukcesach Mendoga podobno zaczęła rozsadzać pycha. Uwiódł i pojął za żonę siostrę swej zmarłej w 1262 roku małżonki, połowicę księcia Dowmunta. Aby pomóc sobie w zalotach powiedział, że umierająca Marta kazała mu poślubić jej siostrę, ponieważ ona najlepiej wychowa osierocone dzieci. [więcej]
12 wrzesień 1263 Żądna zemsty opozycja pod przewodnictwem Trenioty i Dowmunta uknuła spisek. Wykorzystano moment, kiedy wojska pierwszego i ostatniego króla Litwy podążały na daleki Briańsk. Dowmunt zawrócił i napadłszy na Mendoga zamordował go wraz z synami Ruklą i Repekiem. Stało się to 12 sierpnia 1263 roku. [więcej]
Złota myśl na dziś

Szukaj:


Zapisz się na bezpłatny newsletter:


Poprzednik: Dowsprunk
Żony i potomstwo:

Żoną Mendoga była Marta.

  1. Wojsiełk
  2. Ruklys
  3. Rupeikis
Następca: Treniota

Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości



Copyright © 2006-2019 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

#Mendog
#Mendog
807

...
ozdoba

[Zamknij]

W tym serwisie stosuje się pliki cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, dzięki temu dostosowuje się on do Twoich indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz w każdym czasie dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.