ozdoba

ROMAN IV DIOGENES

(1068–1071)

ozdoba
Władcy Bizancjum
Konstantyn VI
Irena
Nicefor I Genik
Staurakios
Michał I Rangabe
Leon V Armeńczyk
Michał II Amoryjczyk
Teofil
Michał III Metystes
Bazyli I Macedończyk
Leon VI Filozof
Aleksander
Konstantyn VII Porfirogeneta
Roman I Lekapen
Roman II
Nicefor II Fokas
Jan I Tzimiskes
Bazyli II Bułgarobójca
Konstantyn VIII
Roman III Argyros
Michał IV Paflagończyk
Michał V Kalafates
Zoe
Teodora
Konstantyn IX Monomach
Michał VI Stratiotikos
Izaak I Komnen
Konstantyn X Dukas
Eudoksja Makrembolitissa
Roman IV Diogenes
Michał VII Dukas
Nicefor III Botaniates
Aleksy I Komnen
Jan II Komnen
Manuel I Komnen
Aleksy II Komnen
Andronik I Komnen
Izaak II Angelos
Aleksy III Angelos
Aleksy IV Angelos
Aleksy V Murzuflos
Teodor I Laskarys
Jan III Watatzes
Teodor II Laskarys
Jan IV Laskarys
Michał VIII Paleolog
Andronik II Paleolog
Andronik III Paleolog
Jan V Paleolog
Jan VI Kantakuzen
Mateusz Kantakuzen
Andronik IV Paleolog
Jan VII Paleolog
Manuel II Paleolog
Jan VIII Paleolog
Konstantyn XI Dragazes
Roman IV Diogenes
Dynastia: Dukasów
Urodzony: około 1020 roku
Zmarł: 4 sierpnia 1072 roku
Rodzice: Konstantyn Diogenes
25 grudzień 1067 25 grudnia 1067 roku, posiadający sławę świetnego wodza, Roman Diogenes powrócił do Konstantynopola z wygnania do Kapadocji, otrzymując awans na stratelatesa i tytuł magistrosa.
1 styczeń 1068 1 stycznia 1068 roku Roman IV Diogenes pojął za żonę Eudoksję Makrembolitissę i został nowym bizantyjskim cesarzem. [więcej]
Sierpień 1068 W sierpniu 1068 roku Robert Guiscard wraz oddziałami Normanów rozpoczął oblężenie Bari. [więcej]
Wrzesień 1068 W marcu 1068 roku Roman IV Diogenes wyruszył na czele swoich nowo wyszkolonych oddziałów na wschód cesarstwa. Już we wrześniu odniósł pierwsze zwycięstwo w starciu z oddziałem Seldżuków. [więcej]
Listopad 1068 W listopadzie 1068 roku Roman IV Diogenes odniósł kolejne zwycięstwo, pokonując oddziały arabsko-tureckie w okolicach Hierapolis/Manbidż położonego na północ od Aleppo. Pod koniec listopada zdecydował się na powrót zmęczonej intensywną kampanią armii. W trakcie odwrotu liczebność legionów została zdziesiątkowana w górach Taurus, z powodu ciężkich warunków atmosferycznych, lecz nie to było najgorsze. W tym czasie kiedy cesarz wraz ze swoim wojskiem kompletował kolejne triumfy, oddział Seldżuków najechał i spustoszył terytorium w okolicy Meline oraz Amorion. To w znacznym stopniu obniżyło promocję sukcesu bizantyjskiego władcy. [więcej]
Styczeń 1069 W styczniu 1069 roku Roman IV Diogenes znalazł się w Konstantynopolu.
Kwiecień 1069 W kwietniu 1069 roku Roman IV Diogenes przedsięwziął kolejną kampanię przeciwko Turkom. [więcej]
1069 W 1069 roku cesarstwem bizantyjskim w pewnym stopniu wstrząsnął bunt Roberta Kryspina. [więcej]
1069 Pod koniec 1069 roku Roman IV Diogenes powrócił do Konstantynopola.
1070 Cały 1070 rok Roman IV Diogenes pozostał w Konstantynopolu opracowując plany skutecznej kampanii przeciwko Turkom Seldżuckim. Dowództwo nad armią powierzył kuropalatesowi Manuelowi Komnenowi. [więcej]
1071 Na początku 1071 roku Roman IV Diogenes na czele pokaźnej armii ruszył na wschód. [więcej]
16 kwiecień 1071 16 kwietnia 1071 roku, po trzyletnim oblężeniu, Robert Guiscard zdobył Bari. Tym sposobem Bizancjum utraciło ostatni bastion w Italii. [więcej]
Sierpień 1071 W sierpniu 1071 roku Roman IV Diogenes poprowadził swe oddziały pod Mantzikert i rozpoczął oblężenie. Twierdza nie stawiała zbyt dużego oporu i po niedługim czasie stała się bizantyjskim zapleczem. Wkrótce po tym niewątpliwym sukcesie pod Mantzikert przybył sułtan Seldżuków sam Alp Arslan. Starcie tych dwóch żywiołów było nieuniknione. [więcej]
26 sierpień 1071 Prawdopodobnie 26 sierpnia 1071 roku doszło do zbrojnego starcia przez potomnych nazwanego bitwą pod Mantzikert. Roman IV Diogenes poniósł klęskę i dostał się do niewoli. [więcej]
Wrzesień 1071 Po ośmiu dniach niewoli u sułtana Alp Arslana Roman IV Diogenes odzyskał wolność i powrócił do Konstantynopola. [więcej]
Jesień 1071 Roman Diogenes dotarłszy do stolicy dowiedział się, że nie jest już bizantyjskim cesarzem. Został zaocznie pozbawiony tronu. Władzę przekazano w ręce Michała Dukasa - syna jego żony z pierwszego małżeństwa. Sytuacja Romana Diogenesa była na tyle zła, że zdecydował się na walkę. Wycofał się do temu Armenikos, aby zebrać siły do walki.
W tym czasie ze stolicy wysłano mu naprzeciw Konstantyna, syna Jana Dukasa. Doszło do walki, w której Roman Diogenes poniósł klęskę. Po przegranej bitwie stary cesarz schronił się w twierdzy Tyropoion w Kapadocji. [więcej]
Wiosna 1072 Wiosną 1072 roku Roman IV Diogenes ponownie przystąpił do walki o władzę. Tym razem z Konstantynopola naprzeciw niego wysłano Andronika Dukasa. Do bitwy doszło na nizinach położonych za górami Taurus. Podobnie jak pół roku wcześniej, Roman IV bitwę przegrał. Pokonany schronił się w twierdzy Adana, w której bronił się przez pewien czas. Opuścił ją po otrzymaniu zapewnienia o nietykalności. Obietnicę złamano. Ekscesarz został oślepiony na tyle groźnie, że kilka dni później zmarł. [więcej]
Złota myśl na dziś

Szukaj:


Ważne bitwy

Mantzikert 1071

Zapisz się na bezpłatny newsletter:


Poprzednik: Eudoksja Makrembolitissa
Żony i potomstwo:

Pierwszą żoną Romana Diogenesa została Anna - córka Ałusijana - syna ostatniego bułgarskiego cara - Iwana Władysława.

  1. Konstantyn - mąż Teodory - siostry Aleksego I Komnena

Drugą żoną Romana Diogenesa została w 1068 roku Eudoksja Makrembolitissa.

  1. Nicefor
  2. Leon
Następca: Michał VII Dukas

Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości



Copyright © 2006-2019 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

#Roman_Diogenes
#RomanDiogenes
243

...
ozdoba

[Zamknij]

W tym serwisie stosuje się pliki cookies w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, dzięki temu dostosowuje się on do Twoich indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz w każdym czasie dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.