Sindżar 1182

Oblężenie Sindżaru w grudniu 1182 roku było kolejnym etapem prowadzącym Saladyna do zdobycia Aleppo.

"...Uznał więc, że najlepiej będzie zaatakować położony około 130 km na wschód od Mosulu Sindżar, miasto zarządzane przez brata Izz ad-Dina, Szarafa ad-Dina. którego wojska atakowały linie łączności Saladyna.36 Przodem, przed głównymi silami, wysłano Takiego ad-Dina, by odciął drogę kolumnie posiłków z Mosulu. Kontynuował on zwyczajową politykę Saladyna wobec muzułmanów, zabierając im konie i ekwipunek, a przywódców przetrzymując jako więźniów, natomiast pozostałych odsyłał do Mosulu piechotą. Wtedy wyruszył sam Saladyn, w towarzystwie posłów kalifa. Rozlokował swoich ludzi wokół Sindżaru, lecz wówczas członkowie kurdyjskiego plemienia, sprowadzeni przez Nur ad-Dina Muhammada z Hisn Kajfy, zdewastowali okoliczne sady, co było postępkiem haniebnym i bezsensownym. Imad ad-Din przeciwstawił go zdyscyplinowanemu postępowaniu oddziałów Saladyna. Ten zaś chciał zająć Sindżar kosztem jak najmniejszych szkód, próbował więc skłonić jego garnizon do kapitulacji, „wysyłając w pobliże murów ludzi, by rozmawiali z żołnierzami i wykładali im zasady słusznego postępowania - lecz oni nie zrozumieli". Musiał więc przystąpić do ataku z machinami oblężniczymi oraz saperami i udało mu się naruszyć zewnętrzne fortyfikacje. Relacje z późniejszego przebiegu wydarzeń są rozbieżne. Ibn al-Asir wspomina o zdradzie ze strony kurdyjskiego emira w garnizonie, a ibn Szaddad, który datuje upadek Sindżaru na drugi dzień ramadanu (30 grudnia), twierdzi, że miasto zdobyto szturmem. Jednak Imad ad-Din podaje, że podczas ramadanu ataku poniechano. Nieustannie bowiem padał deszcz, a żołnierze wyglądali wówczas „jak przebrani za mnichów" i „starali się nie przelewać krwi". Z powodu tej zwłoki członkowie garnizonu poniechali czujności i ktoś powiadomił pewnej nocy Saladyna, że straż w wyłomach murów zasnęła, co wyjaśnia być może wzmiankę Ibn al-Asira o zdradzie. Po nagłym ataku wielu przywódców trafiło do niewoli, a przerażony stratami Szaraf ad-Din poprosił o pokój. W jednym z listów znajduje się jednoznaczne stwierdzenie, że Sindżar zdobyto pokojowo, i należy przyjąć, że relacja Ibn Szaddada oraz podana przez niego data są błędne..."


Fragment książki: M. C. Lyons D. E. Jackson "SALADYN" s. 206-207

Szukaj:


Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości