Ankona 1173

12 marca 1171 roku z rozkazu cesarza Manuela I Komnena wszystkich Wenecjan zamieszkujących terytorium Cesarstwa Bizantyjskiego aresztowano, a ich mienie zostało skonfiskowane. Ta prowokacja musiała doprowadzić do zbrojnego konfliktu, który niedługo potem się narodził. Nieprzyjazne stosunki pomiędzy dwoma rywalami próbowała wykorzystać dyplomacja zachodniego cesarza Fryderyka I Barbarossy. 1 kwietnia 1173 roku zawarto niemiecko-wenecki sojusz skierowany przeciwko Ankonie, czyli bizantyjskiemu przyczółkowi na Półwyspie Apenińskim. Oblężenie miasta rozpoczęło się niedługo po tym.

"...Z początkiem kwietnia rozpoczęło się też oblężenie Ankony. Od morza blokowała dostęp flota wenecka. Arcybiskupowi chodziło nie tylko o zdobycie miasta, ale także o to, by dostać w swe ręce rezydującego w nim bizantyńskiego wysłannika, który dysponował ogromnymi sumami pieniędzy. To się jednak Chrystianowi nie udało. Sprytny Bizantyńczyk prześliznął się jakoś między weneckimi okrętami i umknął wraz z pieniędzmi. Ankończycy bronili się dzielnie, chociaż musieli się czuć porzuceni przez bizantyńskiego sprzymierzeńca. W mieście zapanował głód; doszło do tego, że dla zachowania resztki sił wygotowywano nawet zwierzęce skóry. Upadek miasta zdawał się kwestią dni.
Lecz oto właśnie teraz, w końcowej fazie oblężenia, dzięki środkom dostarczonym przez Bizancjum Liga Lombardzka wystawiła armię, która dokonała odciążającego uderzenia na oblegające Ankonę wojska arcybiskupa. Jednocześnie zaś ze względu na nadchodzącą zimę flota wenecka przerwała blokadę i odpłynęła do domu. W tej sytuacji arcybiskup Chrystian zrobił więc, co mógł najlepszego, i wziąwszy od miasta wysoki okup, również odstąpił od oblężenia..."


Fragment książki: E. W. Wies "FRYDERYK I BARBAROSSA" s. 216-217

Szukaj:


Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości