Solskel 867

Harald I Pięknowłosy wypłynął z Trondelagu i skierował się na południe. W okolicy wyspy Solskel zastąpili mu drogę przeciwnicy. Doszło do bitwy morskiej pomiędzy flotą Haralda a siłami królestw More i Romsdalu. Dowódcą armady Haralda najprawdopodobniej był Rongval ze względu na to, że przyszły król Norwegii był jeszcze za młody i zbyt mało doświadczony. Istnieją pewne przypuszczenia, że bitwy mogły być dwie, stoczone jedna po drugiej w przeciągu stosunkowo krótkiego czasu.

"...Jednak jeśli doszło do drugiego starcia nieopodal tej małej wyspy to władca Romsdalu musiał atak Haralda przeżyć, trudno bowiem wyjaśnić koncentrację wojsk koalicji anty-ynglingowskiej na terytorium, które właśnie opanował wróg. Wniosek. Albo pierwsza bitwa pod Solskel jest fikcją literacką, albo Harald zaatakował nagle Romsdal, a zaskoczeni wikingowie nie byli zdolni podjąć skutecznej obrony, uciekli więc na okrętach do swych sojuszników w Sudmore. dopiero wraz z nimi podjęli wyprawę przeciw Haraldowi i tak doszło do drugiej bitwy pod Solskel, naszym zdaniem jedynej[...]
Zupełnie hipotetycznie oceniamy siły króla, pamiętajmy, że na bardzo wątłych przesłankach, na około 20 okrętów. Sprzymierzeni, co pośrednio wynika ze słów Solve Klofe, mogli posiadać przewagę i dysponowali 25-30 jednostkami..."


Fragmenty książki: W. Chrzanowski "HARALD PIĘKNOWŁOSY KRÓL WIKINGÓW"

Zwycięstwo Haralda I było bezprzykładne. Obie strony poniosły duże starty, lecz zwycięzcę najbardziej ucieszyła liczba poległych po stronie przeciwników. Tych, którzy nie zginęli, ścigał jeszcze przez długi czas aż do wybrzeży Szkocji, Orkadów, Szetlandów i Hebrydów.

Szukaj:


Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości