Ashingdon 1016

W bitwie pod Ashingdon, rozegranej 18 października 1016 roku, starły się oddziały króla Anglii Edmunda II Żelaznobokiego z armią przyszłego króla Danii Knuta II Wielkiego. Potyczka była jednym z etapów inwazji Duńczyków na Anglię.

"...Edmund i Eadric postanowili wspólnie rozprawić się z najeźdźcami. 18 października 1016 r., zgromadzone przez nich wojska stanęły naprzeciw armii Knuta pod Ashingdon w Essex. Bitwa zakończyła się całkowitym zwycięstwem syna Swena Widłobrodego. Wydaje się, że o wyniku starcia zdecydowała liczebna przewaga i lepsza dyscyplina armii Knuta. Trudno przyjąć za dobrą monetę niemal jednolity przekaz źródeł pisanych, że o wygranej najeźdźców zadecydowała niemal wyłącznie (ponowna!) zdrada Eadrica Streony. Nawet jeśli ealdorman po raz kolejny dokonał wolty, wojska Edmunda kontynuowały walkę, o czym świadczą, także niemal zgodne, dane o wielkiej ilości poległych Anglosasów. Na placu boju poległo wielu znakomitych anglosaskich możnych, między innymi ealdorman Hampshire Elfric, ealdorman Lindsey Godwine oraz Ulfcetel z Anglii Wschodniej.

Rozmiary angielskiej klęski znamionują z jednej strony komentarz autora Kroniki: i cała szlachta w Anglii została zniszczona, oraz dalsze decyzje Edmunda..."


Fragment książki: J. Morawiec "KNUT WIELKI" s. 120

Szukaj:


Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości