Anchialos 917

Wiosną 917 roku, po zakończeniu udanej kampanii przeciwko Arabom, armia Konstantyna VII Porfirogenety rozpoczęła przygotowania do wojny z Bułgarią Symeona I Wielkiego. Bitwa, która rozegrała się nad rzeką Achelo, na równinie położonej między Messembrią i Anchialos (obecnie Nesebyr i Pomorie w Zatoce Burgaskiej), była pierwszym starciem w wojnie bułgarsko-bizantyjskiej, prowadzonej aż do 927 roku.

Do głównego starcia w czasie kampanii roku 917 doszło 20 sierpnia pod Anchialos. Nasza wiedza o jego przebiegu nie jest zbyt rozległa. Wydaje się, że bitwa miała dwie główne fazy. W pierwszej przewagę miała strona bizantyńska, której uderzenie spowodowało odrzucenie pierwszorzutowych oddziałów bułgarskich. Symeon, który ze wzniesienia obserwował pole bitwy, zareagował na ten niepomyślny rozwój wydarzeń, rzucając swoje odwody na tyły wojsk bizantyńskich. Manewr ten spowodował wśród nich zamieszanie, w konsekwencji czego zaczęły się one wycofywać. Ta zmiana w losach starcia zaowocowała powrotem do gry głównych sił bułgarskich, które wcześniej ustępować zaczęły z pola walki. W konsekwencji podwójnego bułgarskiego uderzenia doszło do nieuporządkowanego odwrotu Bizantyńczyków, co zakończyło się ich kompletną klęską. Leon Diakon tak pisał o końcowym etapie bitwy:
"Symeon zaś (...) podążył za nimi i bezlitośnie wybił ich niezliczone mnóstwo. Jeszcze teraz można zobaczyć stosy kości pod Anchialos, gdzie wybito haniebnie uciekające wówczas wojsko Romajów."


Fragment książki: M. J. Leszka "SYMEON I WIELKI A BIZANCJUM" s. 177-178

Szukaj:


Strona główna Władcy Ważne bitwy Polityka prywatności Antykwariat Księga gości